Η Μοντ, μια νεαρή νοσοκόμα με υπερβολικά βαθιά πίστη στο θεό κι ένα τραύμα που αρνείται να διαχειριστεί, αναλαμβάνει την φροντίδα της Αμάντα, μιας πρώην χορογράφου που πάσχει από λέμφωμα. Πεπεισμένη ότι μπορεί να σώσει την ψυχή της Αμάντα και να την οδηγήσει στον δρόμο του Θεού, η Μοντ θα βρεθεί σε μια πορεία που την φέρνει στα όρια της τρέλας ή κοντά σε κάτι ακόμη πιο σκοτεινό.
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
