Ο Αλέν, ένας αλκοολικός, αυτοκαταστροφικός συγγραφέας, βγαίνει από μια κλινική στις Βερσαλλίες όπου είχε μπει για αποτοξίνωση. Για τις επόμενες 24 ώρες θα περιπλανηθεί στο Παρίσι, επιδιώκοντας να συναντήσει και να επανασυνδεθεί με παλιούς έρωτες, φίλους και γνωστούς που μοιάζουν να έχουν πια συμβιβαστεί ή απαρνηθεί το ατίθασο παρελθόν τους, αναζητώντας απεγνωσμένα έναν λόγο για να κρατηθεί στη ζωή. Σε επανέκδοση με νέες αποκατεστημένες κόπιες.
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
