Μια νεαρή γυναίκα, η Οντίλ, ζει με την εύπορη θεία της στο Παρίσι. Στο πανεπιστήμιο που φοιτά, συναντά τον Φρανς και τον Άρθουρ, δύο γοητευτικούς νεαρούς που συνεχώς φλερτάρουν μαζί της, και τους αποκαλύπτει πως υπάρχει ένα μεγάλο ποσό κρυμμένο στο σπίτι. Οι τρεις τους αποφασίζουν να κλέψουν τα χρήματα και να το σκάσουν.
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
