Ο βασιλιάς της Δανίας έχει δολοφονηθεί, ως συνέπεια της συνομωσίας της βασίλισσας και του αδελφού του που τώρα στέφεται ηγεμόνας της χώρας. Ο γιος του, ο πρίγκιπας Άμλετ, στοιχειώνεται από το γεγονός αλλά και το ίδιο το φάντασμα του πατέρα του, που του γνωστοποιεί το έγκλημα που έχει διαπραχθεί. Ο πρίγκιπας, μην μπορώντας να αντιδράσει άμεσα, εγκαταλείπει το βασίλειο, αλλά μέσα του καίει η φλόγα η εκδίκησης.
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
