Σε ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό όπου το φαγητό είναι σπάνιο, η παράδοση υπαγορεύει ότι οι πολίτες που έχουν φτάσει στα εβδομήντα τους χρόνια πρέπει να μεταφερθούν στην κορυφή του όρους Ναραγιάμα και να αφεθούν εκεί για να πεθάνουν. Η θυσιαζόμενη πρεσβύτερη, Όριν, είναι μια αξιοπρεπής και υπάκουη γυναίκα που περνάει τις μέρες που λιγοστεύουν εξασφαλίζοντας την ευτυχία του πιστού χήρου γιου της με μια αξιοσέβαστη νέα σύζυγο.
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
