Ο Σάιμον Ντέρμοτ, κλέφτης στο επάγγελμα, «πιάστηκε» από την Νικόλ Μπονέ ενώ είχε μπει στο σπίτι της προκειμένου να κλέψει έναν πλαστό πίνακα. Η Μπονέ, από τη μεριά της, είναι κόρη ενός ιδιοφυούς απατεώνα έργων τέχνης. Το κεντρικό θέμα, εν τέλει καταλήγει να γίνει η από κοινού ανάκτηση ενός πλαστού έργου τέχνης, «φιλοτεχνημένου» από τον παππού της Μπονέ, από ένα γαλλικό μουσείο, πρωτού αποκαλυφθεί η απάτη... Τα φαινόμενα όμως απατούν!
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
