Μια γυναίκα και ένας άνδρας, άγνωστοι μεταξύ τους, με κενό μνήμης και σοβαρά τραυματισμένοι, ξυπνούν μέσα σε ένα ερημωμένο σανατόριο, χωρίς να θυμούνται τι έπαθαν, πως βρέθηκαν εκεί, ούτε καν ποιοι είναι. Ο σαδιστής "γιατρός" ισχυρίζεται πως τους περιποιείται, είναι εκείνος που κρατάει και τα κλειδιά για την ελευθερία τους αλλά και τις τρομακτικές απαντήσεις σχετικά με την αληθινή τους ταυτότητα.
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
