Mafia III(2016)

Ένας τεράστιος, ανοιχτός και ρεαλιστικός κόσμος με πλήθος οχημάτων, όπλων, αποστολών αλλά και σκληρών επιλογών, έρχεται για να μας θυμίσει τις παλιές καλές μέρες που ξημεροβραδιαζόμασταν με το Grand Theft Auto.

Το Mafia ΙΙΙ δεν είναι «άλλο ένα παιχνίδι» κύριοι. Είναι χρονοκάψουλα. Ζώσα ιστορία. Χάσιμο και ταξίδι στις voodoo αιθαλομίχλες των βάλτων. Βία και απόγνωση στο τέρμα της γραμμής. Το Mafia III δεν είναι για παιδιά. Ούτε για χαζοχαρούμενους streamers. Θέλει ουίσκι στο πλάι και αφοσίωση. Τα βασανισμένα του κεφάλαια ανοίγονται σαν καταδικασμένο χέρι πόκερ. Οι δρόμοι χωρίς γυρισμό κλείνουν το μάτι στον Lincoln και είναι σχεδόν αδύνατο να αρνηθείς το ταξίδι αυτό.

Οι αποστολές από ένα ορισμένο σημείο και μετά, θα σας φανούν ίδιες και το μόνο που χαλάει την όποια μονοτονία, είναι τα cutscenes της κύριας ιστορίας. Οπτικά το Mafia III το περιμέναμε πιο δυνατό, χωρίς θέματα με τα textures ή την γενική θολούρα που υπάρχει η οποία για να εξαφανιστεί θα πρέπει να πειραχτούν τα settings. Από την άλλη, μας αποζημιώνει το άριστο voice acting και ενδιαφέρον soundtrack.

Αν σας αρέσουν τα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου με δυνατό σενάριο, το Mafia 3 είναι μια καλή επιλογή, αλλά μέχρι εκεί.

Μία πολλά υποσχόμενη ιστορία, ένας εξαιρετικόςπρωταγωνιστής, μία αλαβάστρινη πόλη και ένα gameplay πλούσιο σε...απογοήτευση!

Το Mafia 3 είναι ένας τίτλος που έχει προσπαθήσει πολύ αλλά έχει χάσει ένα κομμάτι ουσίας. Φοβερά κείμενα, γραφικά, μουσική, όμως μεγάλες ελλείψεις σε gameplay μηχανισμούς.

Η παρουσίαση εκείνης της Αμερικής πέτυχε στο 100% και η αναπαράσταση της Νέας Ορλεάνης ήταν εξαιρετική, ενώ κι άλλα θετικά στοιχεία, όπως τα cutscenes, το stealth και η επίκληση στο συναίσθημα του παίκτη κοντράρονται με τα τεχνικά προβλήματα και την επαναληψιμότητα και δεν αρκούν για να κάνουν το MAFIA 3 ένα από τα must-buy παιχνίδια της αγοράς.

Το Mafia 3 σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτό που περίμεναν όσοι αγάπησαν τα προηγούμενα δύο παιχνίδια της σειράς. Δεν θα το χαρακτήριζα κακό, αλλά μετά βίας παλεύει να περάσει τη βάση. Αφαιρώντας πολλές μικρές λεπτομέρειες που έκαναν το franchise να ξεχωρίζει, κατάντησε πλέον να θυμίζει κλώνο του Grand Theft Auto και μάλιστα όχι από τους καλούς.

Βαρετό, τεχνικά ανεπαρκές και γεμάτο bugs και glitches, το Mafia III προδόθηκε όπως και ο Clay από την απληστία - η 2K σίγουρα γνώριζε την ημιτελή κατάσταση του τίτλου αλλά παρόλα αυτά δεν παρέτεινε όσο χρειαζόταν την ανάπτυξή του.

Αυτά. Είναι η 2Κ. Είναι το Mafia. Ούτε κανένα indie είναι ούτε καμιά πρωτοεμφανιζόμενη μικρούλα εταιρεία που θα μας «εξέπληττε» με τη δουλειά που έγινε (σε ποσότητα) αναλογικά με το μέγεθός της. Είναι το Mafia να πάρει και να σηκώσει κι εσείς το κάνατε ένα παιχνιδάκι της κακιάς ώρας με πολύ μπλα μπλά και gameplay δεκαπενταετίας. Γκετ γιορ σιτ τουγκεδερ βιομηχανία.