ECHO(2017)

Το ECHO δεν καταφέρνει να προσφέρει την πολύπλοκη και διαβολική A.I. που υποσχέθηκε για τους εχθρούς του, αλλά σίγουρα κάποιες ιδέες που εφαρμόστηκαν στο gameplay παρουσιάζουν ενδιαφέρον και θα τις απολαύσετε στο έπακρο. Δυστυχώς αρκετές από τις ιδέες που είχε δεν εφαρμόστηκαν όπως θα έπρεπε γεγονός που δημιούργησε ένα γεμάτο ελλείψεις σενάριο, έναν επαναλαμβανόμενο κόσμο και ένα χλιαρό stealth gameplay που θα σας αρέσει αν δεν είστε σκληροπυρηνικοί fans του stealth.

Παρόλο που στο Echo υπήρχε μία ενδιαφέρουσα ιδέα σχετικά με την αντιμετώπιση του ίδιου μας του εαυτού στο πρόσωπο της εχθρικής A.I. τελικά η υλοποίηση υστερεί σημαντικά. Εάν στους απλοϊκούς stealth μηχανισμούς προσθέσουμε το άκρως επαναλαμβανόμενο σκηνικό του Παλατιού (εντυπωσιακό στην αρχή αλλά 7 ώρες δεν θα μπορούσαμε να κάτσουμε στο πραγματικό Λούβρο, όχι στην ψηφιακή μεταφορά του...) τότε δεν μένει παρά ένα υποτονικό stealth παιχνίδι που δυστυχώς αδυνατεί να κρατήσει το ενδιαφέρον ακόμα και για τη σχετικά μικρή διάρκειά του.