Όχι Άλλο Καλοκαίρι(2020)

(Odio l’ Estate)  Πρώτη προβολή: 30-07-2020

Για ένα ευχάριστο δίωρο.

Το διάσημο, ιταλικό, κωμικό τρίο Άλντο, Τζιοβάνι και Τζιάκομο οργανώνει διακοπές με διαβατήριο μία τρυφερή κωμωδία παρεξηγήσεων, που έχει όμως κλισέ αποσκευές.

Ιταλική κωμωδία που ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο θεατές στην πατρίδα της, μ' ένα καστ απολαυστικών ηθοποιών κι ένα σενάριο που αποφεύγει τις κοινότοπες κακοτοπιές όπως την πίσσα στην άμμο, ξετυλίγεται διασκεδαστικά ώς το μάλλον καταστροφικό, απρόσμενο κι αδικαιολόγητο, μελοδραματικό φινάλε της.

Ήξερα τι έβλεπα, ήξερα περίπου πως θα εξελιχθούν τα πράγματα (υπάρχει ένα μικρούλη μυστικό, που αγγίζει υψηλά δραματικά φορτία και είναι έξυπνα μακιγιαρισμένο), δεν ενθουσιάστηκα σε κανένα σημείο, δεν σκέφτηκα «ρε τους μάγκες, πώς το σκεφτήκανε αυτό;», δεν είπα όμως και «ήμαρτον ρε μαν, φτάνει, όχι άλλο κάρβουνο», κάτι που συμβαίνει ολοένα και περισσότερο στις αντίστοιχες γαλλικές κομεντί. Αυτό που διαφοροποιεί τα δύο είδη «εθνικής» κωμωδίας, είναι το λαϊκό έρεισμα.

Γύρω από μια σειρά προβλημάτων και προβληματικών συμπεριφορών γυρίζει η αφήγηση, ξεπερνώντας τα όλα τάχιστα ωστόσο, με παροιμιώδη αφέλεια και παιδικότητα, μπαλατζάροντας όπως – όπως ανδρικούς και γυναικείους χαρακτήρες πάνω στο βεβιασμένο, κοινότυπο μοτίβο της ευεργετικής επίδρασης της συντροφικότητας, της φιλίας και του μεσογειακού καλοκαιριού.

Παρά το ξεκάθαρο πλασάρισμά της ως νέα κωμωδία ενός γνωστού τριδύμου πρωταγωνιστών, η ταινία στέκεται περισσότερο ως μια παροχή θετικών και αισιόδοξων μηνυμάτων για τη ζωή, με γαρνιτούρα μια σάτιρα για το τι συμβολίζει η κάθε οικογένεια και ο αστυνομικός-καρτούν που παίζει τον ρόλο του πυροσβέστη ανάμεσα τους, έχοντας λίγες πραγματικά αστείες στιγμές και μια μικρή ανθολογία διδαγμάτων να τις αντικαθιστά.

Ενώ η ταινία έχει καλές προθέσεις, διαθέτοντας ωραία μηνύματα και συμπαθείς αφορμές για προβληματισμό, δεν καταφέρνει να ξεπεράσει το εύκολο χιούμορ και την απλοϊκή σεναριακή πένα. Το αποτέλεσμα, μερικά ελαφριά 110 λεπτά παλαιικού τύπου.

Λίγα τα πετυχημένα αστεία, πολλοί οι χαρακτήρες-καρικατούρες και αδέξια η προσπάθεια για συγκινητικό φινάλε.

Μπορεί το «Οχι Αλλο Καλοκαίρι» να έκανε τεράστια επιτυχία στη γείτονα χώρα, αλλά εδώ μοιάζει περισσότερο σαν να κάθεσαι να βλέπεις υπομονετικά, και με το ζόρι ίσως, ένα δίωρο σχεδόν βίντεο με τις απίστευτα βαρετές διακοπές κάποιων συγγενών σου.

Καλογυρισμένο, αξιοπρεπές αλλά παντελώς προβλέψιμο και όχι ιδιαιτέρως «φρέσκο».