Το Σαββατοκύριακο των Μυστικών(2020)

(The Rental)  Πρώτη προβολή: 06-08-2020

Ένα πολύ προσεγμένο θρίλερ που κρατάει το ενδιαφέρον μέχρι τέλους παρά το γεγονός ότι δεν καταφέρνει να δώσει το κάτι παραπάνω για να κάνει την διαφορά!

Ο Φράνκο αποφεύγει στρατηγικά οτιδήποτε παραπέμπει σε jump scare και δίνει πάρα πολύ χρόνο στα προβλήματα που έχουν μεταξύ τους οι τέσσερις επισκέπτες, ικανά να δημιουργήσουν την απαιτούμενη ένταση, η οποία καταγράφεται μέσα από γωνίες λήψης που υποδηλώνουν μια τρομακτική παρουσία που τους παρατηρεί με οργή, σαν να εκφυλίζουν το υπέροχο τοπίο στο οποίο βρίσκονται.

Στυλιστικά, το "The Rental" ξεπερνά τις προσδοκίες μας και αριστεύει εκμεταλλευόμενο στο έπακρο την απομονωμένη τοποθεσία όπως και το παραπλανητικό ομιχλώδες τοπίο. Το τελευταίο ίσως να αξιοποιήθηκε υπέρ του δέοντος με άμεσο κίνδυνο να πέσει στα κλισέ, όμως στο γενικό ύφος η ταινία του Φράνκο έπεσε πολύ κοντά σε μεγάλες ανάλογες παραγωγές.

Πολλά υποσχόμενο σκηνοθετικό ντεμπούτο με ένα θρίλερ τρόμου που αντιμετωπίζει το είδος σοβαρότερα από απλή άσκηση ύφους. Διάθεση για δραματική εμβάθυνση, επιδέξιος χειρισμός του σοκ κι ένα φινάλε διφορούμενης ειρωνείας που θα διχάσει.

Μία καλοδεχούμενη προσθήκη για το είδος που επιχειρεί να πιάσει τον παλμό μιας εποχής κλιμακούμενα ασταθούς εποχής, στην οποία μπορούν και συνυπάρχουν η προκατάληψη και η κωδικοποιημένη εμπιστοσύνη του διαδικτύου σε βαθμό αφέλειας.

Δύσκολο να την προτείνεις ως genre movie, ωστόσο έστω και από περιέργεια, το The Rental αξίζει μια ματιά σας.

Ο Ντέιβ Φράνκο καταφέρνει να δώσει στο πρώτο μέρος του θρίλερ του καθηλωτική ατμόσφαιρα, μπολιασμένη με μαύρο χιούμορ και ψυχαναλυτικά αδιέξοδα. Την επιτυχία του προδίδει στην πορεία το σενάριό του (συνυπογράφει ο μετρ του αμερικανικού DIY σινεμά, Τζο Σουόνμπεργκ), μια εξαιρετικά πρόχειρη δουλειά που αφήνει πολυάριθμα κενά στην πλοκή, ανατροπές που δεν εξηγούνται ούτε με φανταστικές υποθέσεις, αλλά κι έναν επιπόλαιο κοινωνικό διδακτισμό, σ' ένα «Σαββατοκύριακο» από το οποίο θέλεις να φύγεις πριν τελειώσει, αλλά για τους λάθος λόγους.

Δεν είναι επ' ουδενί κάτι παραπάνω από αυτό που διαφαίνεται εκ πρώτης όψεως, αλλά υπάρχει ένα μεράκι, μια ειλικρίνεια πίσω από την κατασκευή του. Αυτό είναι που καθιστά τη θέαση απολαυστική για κάποιον φαν του είδους, και ίσως αρκεί, μιας που το αποτέλεσμα είναι ένα ενδιαφέρον, άρτιο τεχνικά και σκηνοθετικά b-movie.

Μια ωραία ιδέα, το παιγνίδι με την απατηλή αίσθηση της ασφάλειας σε ένα κόσμο που συνεχώς παρακολουθείται και καταγράφεται, δεν αρκεί για να δώσει ένα καλό θρίλερ όσο καλές και να είναι οι προθέσεις.

To «Airbnb του Τρόμου» όπως θα ήταν πιο πετυχημένος ο ελληνικός τίτλος του, μπορεί να αποκαλύπτει τη σκηνοθετική ευελιξία του πρωτοεμφανιζόμενου πίσω από τις κάμερες Ντέιβ Φράνκο, αλλά αποτυγχάνει ολοκληρωτικά στο να γίνει η ταινία που νομίζει ότι (μπορεί να) είναι.