Τιμώμενος Επισκέπτης(2019)

(Guest of Honour)  Πρώτη προβολή: 27-08-2020

Ο Ατόμ Εγκογιάν μπορεί να μην έχει κάνει το αριστούργημα της ζωής του, έχει όμως δημιουργήσει (γράφοντας και το σενάριο) μια πολύ καλή και ενδιαφέρουσα ταινία χαρακτήρων με ψυχολογικό υπόβαθρο και αρκετή αγωνία.

Τα στοιχεία του θρίλερ με το μελόδραμα, μαζί με αρκετές ανατροπές, συνδυάζει με δεξιοτεχνία ο Ατόμ Εγκογιάν, σε μια ταινία γύρω από την περίπλοκη, δυσλειτουργική σχέση ανάμεσα σ' ένα πατέρα και την κόρη του.

Αφηγηματικά δαιδαλώδες δράμα πάνω στην σχέση πατέρα-κόρης, την οικογένεια, τα ένοχα μυστικά και την διαφεύγουσα αλήθεια, από έναν δημιουργό που έχτισε μια εκλεκτή φήμη σε ένα ιδιαίτερο στιλ εγκεφαλικού σινεμά.

Ένας εσωτερικός, μελαγχολικός Ντέιβιντ Θιούλις και η σκηνοθετική πείρα του Εγκογιάν αγωνίζονται να δώσουν παλμό κι ενδιαφέρον σε μια σεναριακά βαρυφορτωμένη, δύστροπη κι εσωστρεφή ιστορία προσωπικής εξιλέωσης.

Αν και ο σύνδεσμος παρελθόντος – παρόντος δεν έχει την σεναριακή στιβαρότητα μιας μεγάλης ταινίας, το αποτέλεσμα είναι μια ατμοσφαιρική, νυχτερική κυρίως δημιουργία, σε σημεία συγκινητική, άλλοτε όμως παγωμένη. Την παρκολουθείς με ενδιαφέρον και αργότερα την σκέφτεσαι χωρίς ιδιαίτερο λόγο.

Τα χρόνια των αριστουργηματικών ταινιών του Ατόμ Εγκογιάν («The Adjuster», «Exotica», ώς «Το γλυκό πεπρωμένο») έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Ωστόσο, το ταλέντο του Καναδο-Αρμένιου δημιουργού να στήνει πολύπλοκες οικογενειακές σχέσεις και να τις «φωτίζει» (παρέα με τον σταθερό φωτογράφο του, Πολ Σαροσί) με υποβλητικά εσωτερικά πλάνα που πάντα περιβάλλουν ονειρικά μυστικά, είναι το χάρισμά του κι επιβιώνει κι εδώ.

Πελαγοδρομώντας μεταξύ θρίλερ και ψυχολογικού δράματος ο Ατόμ Εγκογιάν δοκιμάζει να ξαναβρεί τη χαμένη φόρμα της καριέρας του.

Ο Καναδός σκηνοθέτης υφαίνει πολλαπλές αναδρομές, ακονίζοντας την επιδεξιότητά του στην ατμοσφαιρική αφήγηση, αλλά τα στοιχεία του σεναρίου οδηγούν τους χαρακτήρες σε υπερβολές, ειδικά στην περίπτωση του Ντέιβιντ Θιούλις.

Μια χαμηλότονη αλλά τρομερής εσωτερικότητας ερμηνεία που κερδίζει τις εντυπώσεις, ακόμα και όταν η ταινία αδυνατεί να βγάλει νόημα. Ουσιαστικοί λόγοι για τα όσα εκτυλίσσονται δεν υπάρχουν, όλα εξαντλούνται σε πρόχειρες λύσεις.

Η επιστροφή του Ατόμ Εγκογιάν στην μεγάλη οθόνη δεν είναι τόσο πετυχημένη όσο θα περίμενε καθώς το σενάριο του είναι ένας μικρός αχταρμάς.