Θα Έρθει η Φωτιά(2019)

(O Que Arde / Fire Will Come)  Πρώτη προβολή: 22-10-2020

Ένα φιλμ για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και του ανθρώπου με τον άνθρωπο αποτελεί αυτό το βραδυφλεγές δράμα του Όλιβερ Λάσε, που μαγνητίζει το βλέμμα και την ψυχή από την πρώτη σκηνή, στην οποία τα δέντρα ενός πυκνού δάσους «καταβροχθίζονται» από ένα αόρατο και σιωπηλό τέρας, που σταδιακά αποδεικνύεται ότι είναι τεράστια μηχανήματα υλοτομίας, μέχρι την τελευταία στην οποία το ίδιο δάσος το τρώνε οι φλόγες παρά τις προσπάθειες των πυροσβεστών που κατάκοποι ξεκουράζονται πλέον στα αποκαΐδια.

Η πρώτη σεκάνς της ταινίας δεν ξεπερνιέται: ψηλά, λιγνά, αγέρωχα δέντρα, πέφτουν, το ένα μετά το άλλο, ξεψυχισμένα και τεράστια, σαν χτυπημένα πισώπλατα: «δολοφόνος» η ανθρώπινη μηχανή. Κι αν το μήνυμα της ταινίας του Λάσε είναι, ενδεχομένως, οικολογικά απλοϊκό, ο κινηματογραφικός τρόπος με τον οποίο το μεταφέρει δεν είναι.

Χρυσός Αλέξανδρος στη Θεσσαλονίκη και βραβείο στις Κάνες για ένα σιωπηλό, βραδυφλεγές αγροτικό δράμα, σκηνοθετημένο με ποιητικό οίστρο, ντοκιμαντερίστικο ρεαλισμό και μια αβίαστη φυσικότητα (ρυθμού και ταχύτητας) που καθηλώνει.

Οι αργοί ρυθμοί αφήγησης και το περιορισμένης έκτασης σενάριο δένουν πολύ αρμονικά με τις εκφραστικές ερμηνείες των ερασιτεχνών ηθοποιών, ενώ η κάμερα έχει καταφέρει να αποτυπώσει τις ομορφιές της φύσης που περιτριγυρίζει το χωριό σε όλο της το μεγαλείο.

Ο σκηνοθέτης καταγγέλλει μεν την ανθρώπινη απληστία που επιφέρει ολέθριες συνέπειες στο οικοσύστημα αλλά το βάρος της ματιάς του πέφτει κυρίως στην ανεπανόρθωτη ζημιά που προκαλούν κάποιες επιλογές στη ζωή μας. Η λύτρωση της δεύτερης ευκαιρίας πολύ απλά δεν υφίσταται σε περιπτώσεις σαν εκείνη του Αμαντόρ.

Το οικολογικά ευσυνείδητο «Θα Έρθει η Φωτιά» του Όλιβερ Λάσε είναι ένας κινηματογραφικός στοχασμός που «σιγοκαίει» πάνω στην αναπόδραστη, καταστροφική «φύση» του ανθρώπου.

Ο Ολιβερ Λάσε («Mimosas») επιστρέφει στη γενέτειρά του με μία «μικρή», ήσυχη ταινία - ένα δράμα που σιγοκαίγεται, μέχρι να καταλάβεις ότι θα φουντώσει απότομα κι ανεξέλεγκτα μέσα σου.

Την ώρα που ο κινηματογράφος του Λάσε σε παρασύρει με έναν μυστηριακό σχεδόν θρησκευτικό τρόπο μέσα στο γοητευτικό σύμπαν της φύσης της Γαλικίας όπου βρίσκεται εξ ολοκλήρου ενταγμένη, μιλώντας με δραματουργικούς όρους, η ιστορία που πραγματεύεται είναι πολύ ισχνή, σχεδόν ανύπαρκτη.

Περισσότερο παρατηρητική παρά ψυχολογική, η αφήγηση του Λαξ δεν μας επιτρέπει να μάθουμε τι κρύβεται πίσω από την ευγένεια του συνεσταλμένου ψηλόλιγνου άνδρα, αν και η κάμερά του μας προσφέρει ένα αβίαστο, ακαταμάχητο φυσικό πλαίσιο.

Επίπεδο, μονότονο