Προσοχή στις Λεπτομέρειες(2021)

(The Little Things)  Πρώτη προβολή: 28-05-2021

Συνδυάζει με εγκράτεια το σασπένς και την ίντριγκα συστήνοντάς μας ένα ιδιαίτερο αστυνομικό δίδυμο, έναν αινιγματικό ύποπτο και πιθανό δράστη με το δικό του modus operandi και ένα στιβαρό φινάλε που αφήνει τα περιθώρια στο άτομο να αποφασίσει για το αν αποδόθηκε δικαιοσύνη ή όχι.

Το "The Little Things" του John Lee Hancock μοιάζει να τα έχει όλα: είδος σκοτεινού αστυνομικού, ένα οσκαρικό cast που αποδίδει όπως θα θέλαμε, με τους Denzel Washington, Rami Malek και Jared Leto να σώζουν την κατάσταση. Μια κατάσταση που δυστυχώς διαλύει η σεναριακή του προσπάθεια που χάνοντας τον δρόμο της, αποπροσανατολίζει, χωρίς να χρειάζεται και παρά την ελκυστική ιδέα που δεν φάνηκε ουσιαστικά ποτέ.

Παρά το ότι είναι σχετικά αργό όπως είπα (δεν επικεντρώνεται στη δράση, κάθε άλλο, και αυτό προσωπικά το εκτιμώ) μπορώ να πω ότι μου άρεσε. Δίχως βέβαια, νομίζω, να χρειάζονται οι 2 ώρες και 8 λεπτά της διάρκειάς του.

Με ηγέτη έναν ογκώδη Ντενζέλ Ουάσινγκτον και στήριξη από ένα οσκαρικό καστ, η ταινία του Τζον Λι Χάνκοκ έχει στοιχεία που θα εμποδίσουν ένα μεγαλύτερο κοινό να την εκτιμήσει, αλλά έχει αρετές και τόλμη που θα την κάνουν ιδιαίτερα προσφιλή σε μερίδα φίλων του είδους.

Η ταινία The Little Things αποτελεί μια προσπάθεια που κυλάει αρκετά καλά για τους θεατές-λάτρεις του είδους και τους προσφέρει αν μη τι άλλο μια ενδιαφέρουσα εμπειρία, έχοντας και τις δικές της στιγμές.

Τυπικό αστυνομικό δράμα/θρίλερ που έχει την τύχη να διαθέτει εξαιρετικό cast αλλά στερείται τις δυνατές συγκινήσεις που θα μπορούσαν να το απογειώσουν!

Ένα προσωποπαγές αστυνομικό θρίλερ με αυτοπεποίθηση, μακριά από την αμερικανική τραχύτητα και whodunit έξαψη, με μια περισσότερο ευρωπαϊκή προσέγγιση στο είδος που όμως αγκομαχεί να εξελίξει την ίντριγκά του.

Η ιστορία σαν ιστορία δεν έχει κάτι που να την κάνει να ξεχωρίζει από άλλες ταινίες του είδους, παρά μόνο μια αποκάλυψη σε ό,τι αφορά τον λόγο για τον οποίο ο Ντίκον απομακρύνθηκε από το τμήμα όταν αυτό συνέβη και το πως αποφασίζει να δώσει ένα ανορθόδοξο, για χολιγουντιανή ταινία, φινάλε, που θα αφήσει λίγο μετέωρους τους πιο παραδοσιακούς θεατές.

Μια ταινία που δεν θα μείνει αξέχαστη για την ατμόσφαιρα ή για την πρωτοτυπία της, αλλά μένει στον νου και επανέρχεται, όχι σαν εφιάλτης, αλλά για το ζόρι των τριών πρωταγωνιστικών ρόλων.

Είναι από τα φιλμ που φανερώνουν ότι είχε μαγιά για να βγει κάτι αληθινά αξιόλογο, απλά ο Hancock έμεινε στην καλή θέληση να κερδίσει τον θεατή, μην έχοντας εντέλει και πάλι τις δυνατότητες, σκηνοθετικά και σεναριακά, να κερδίσει και τον πιο επικριτικό.