Η Νονά της Νύχτας(2020)

(La Daronne / Mama Weed)  Πρώτη προβολή: 29-07-2021

Ο σκηνοθέτης Ζαν Πολ Σαλομέ την κατευθύνει σε μια κωμική περιπέτεια με στοιχεία αστυνομικού, ταινίας δρόμου, screwball και δράματος, με υπερβολές στην πλοκή, αλλά και μια διάθεση διασκέδασης που στις κρίσιμες στιγμές αληθοφάνειας μάς υπενθυμίζει πως δεν θέλει να την πάρουμε και πολύ στα σοβαρά, ακριβώς διότι η Ιπέρ έχει μεγάλη άνεση στα πορτρέτα γυναικών ανεξάρτητων και εσωτερικά ακατάρριπτων, ότι κι αν συμβαίνει στον διάβα της.

Το look της Υπέρ, η ποικιλόμορφη εξωτερική της εμφάνιση (σε σημείο που δεν την αναγνωρίζεις), δίνει στην ηρωίδα της πολλούς πόντους παραπάνω. Είναι πραγματικά ένα φαινόμενο αυτή η γυναίκα, το πώς με το στυλ, το τουπέ και το γενικότερο παίξιμο της μπορεί να ανεβάσει μια μάλλον «μικρή» ταινία σε ύψη που κανείς δεν θα περίμενε ότι θα μπορούσε να φτάσει.

Η ταινία ξεκινά δυναμικά κι εξελίσσεται ως φλύαρη, προβλέψιμη κωμωδία, με τη διαφορά ότι η Ιζαμπέλ Ιπέρ, ακόμα και ως νονά της νύχτας, μπορεί να εφεύρει μια ερμηνεία τόσο σωματική, κωμική, κυνική, που να δώσει από μόνη της ανύπαρκτες διαστάσεις στην ηρωίδα της.

Ο συνδυασμός των όρων γαλλική κομεντί και θερινό σινεμά δεν έχουν και το καλύτερο ιστορικό και μπορεί το La Daronne να μην είναι σε αυτά τα επίπεδα αλλά δυστυχώς δεν καταφέρνει να ξεφύγει και πολύ παραπάνω, με τους φανατικούς της Huppert να μένουν πάντως ικανοποιημένοι.

Η Ιζαμπέλ Ιπέρ ως Νονά του κυκλώματος ναρκωτικών στην κατάμαυρη κωμωδία του Ζαν Πολ Σαλομέ είναι μία πρόταση που δεν μπορείς να αρνηθείς...

Σε κάθε περίπτωση η χλιαρότητα του "La Daronne" ("Mama Weed" ο αγγλικός τίτλος) το κατατάσσει στις ταινίες τις οποίες κανείς θα θυμάται ως «η ταινία στην οποία η Huppert έπαιξε για λίγο την μεγαλέμπορο ναρκωτικών».

Η Ιζαμπέλ Ιπέρ ντύνεται μουσουλμάνα έμπορος ναρκωτικών έχοντας στο κατόπι της την αστυνομία αλλά και τους εμπόρους που έχασαν το φορτίο εξαιτίας της. Χαριτωμένη κομεντί, αλλά χωρίς ιδιαίτερα εμπνευσμένο σενάριο.

Ενώ η κεντρική ιδέα δεν διεκδικεί δα δάφνες πρωτοτυπίας (θυμάται κανείς το «Του Θεού το Χόρτο»;) και η εκτέλεσή της δεν ξεφεύγει από το επίπεδο του συμπαθούς, η δεξιοτεχνία της Huppert είναι ένα ισχυρό δέλεαρ που εγγυάται μια αρκούντως δροσερή εμπειρία θέασης.

Η Ιζαμπέλ Ιπέρ είναι όλα τα λεφτά στην γαλλική κωμωδία του Ζαν- Πολ Σαλομέ.

Αν το «Weeds» μιλούσε γαλλικά (και η Ιζαμπέλ Ιπέρ σταματούσε επιτέλους να γυρίζει 4 ταινίες το χρόνο...).