Old(2021)

(Old)  Πρώτη προβολή: 29-07-2021

Έχεις ξαναδεί Σιάμαλαν; Συνήθως σε διχάζει; Εδώ θα σε «παίξει» καλά. Μικρές ενστάσεις για το διπλό (αν όχι τριπλό!) φινάλε, που από τη μία δεν θέλει να σου καταπλακώσει την ψυχή, από την άλλη έχει αποφασίσει να σε βάλει σε σκέψεις κοινωνικές, πολιτικές και... επιστημονικές, κι από μια άλλη, τελική ματιά... θέλει να σου δώσει ένα ίχνος αισιοδοξίας, πως μπορείς να καταφέρεις να κερδίσεις και το υπερφυσικό και το... «σύστημα»!

Το "Old" μας παρουσιάζει μια φρέσκια ιδέα, που εξελίσσεται σε μια ενδιαφέρουσα ταινία επιβίωσης και που ξεχωρίζει ανάμεσα σε παραγωγές των τελευταίων χρόνων.

Ο Μ. Νάιτ Σιάμαλαν μπαίνει στη «Ζώνη του Λυκόφωτος» και παίζει με τους ήρωες του και την αντοχή του θεατή σε μια ηδονική, κινηματογραφική απόλαυση που αγγίζει επικίνδυνα το b-movie, με την καλή και την κακή έννοια ταυτόχρονα.

Το «Old» είναι μια ταινία γεμάτη αντιθέσεις, τόσο στο ύφος της όσο και στις προσδοκίες του δημιουργού της. Το αποτέλεσμα αυτού είναι ένα φιλμ που όσο καλοδουλεμένο κι αν είναι, καταλήγει να αποξενώσει το κοινό του.

Με την μανία του σκηνοθέτη το φιλμ να θυμίζει ένα δομημένο επεισόδιο από τη «Ζώνη του Λυκόφωτος» πολλά στοιχεία της πλοκής μένουν μετέωρα και δεν έχουν καμιά λογικοφανή βάση που θα μπορούσε να συντηρήσει το ενδιαφέρον του θεατή.

Ο M.N. εμφανίζεται στο πανί να μας καλωσορίσει και να μας παροτρύνει να στηρίξουμε τις ορίτζιναλ ιδέες που επιζητούν να αλλάξουν τον κόσμο μας. Μετά όμως τη θέαση του Old, το καράβι φαίνεται να το πάει ξανά όπισθεν ολοταχώς και για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω διάθεση να του δώσω άλλο από τον πολύτιμο χρόνο μου πια.

Αν και αρχικά καταφέρνει να χτίσει λεπτό το λεπτό μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, δημιουργώντας μια μεταφυσική «Ζώνη του Λυκόφωτος» σε ανοιχτό χώρο, γρήγορα ξεμένει από ιδέες.

Σε πολλούς μπορεί να αρέσει αυτή η ηλιόλουστη παραλλαγή της επιβεβαίωσης του μοιραίου και της κριτικής της ασημαντότητας του βίου σε συμπυκνωμένο χρόνο. Εμάς αυτή τη φορά δεν μας κάλυψε. Τον αγαπάμε με τα ελαττώματα του και αναμένουμε το επόμενο βήμα του.

Τίποτα δεν αλλάζει στον κόσμο του Νάιτ Σιάμαλαν («Έκτη Αίσθηση») και σε ένα ακόμα θρίλερ μυστηρίου με ανατρεπτικό φινάλε. Η βασισμένη σε graphic novel και γεμάτη δυνατότητες ιδέα του αναπτύσσεται σαν αμήχανη... παρωδία και ολοκληρώνεται με επώδυνη απλοϊκότητα.

Απογοητευτικό