Η Άννα πέφτει θύμα απαγωγής και μένει αιχμάλωτη σε ένα υπόγειο για πάνω από έναν χρόνο. Όταν κατορθώνει να ξεφύγει, βρίσκει καταφύγιο σε ένα κέντρο νεότητας. Οι ένοχοι δεν συλλαμβάνονται ποτέ και δεκαπέντε χρόνια αργότερα η Άννα αποφασίζει να πάρει τον νόμο στα χέρια της και να εκδικηθεί αυτούς που την απήγαγαν.
Βρε τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει;
Με το που είδα το πρώτο επεισόδιο του Pluribus, το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στο επεισόδιο Mortynight Run του Rick and Morty. Η Unity, μια υπερ-οντότητα και πρώην φιλενάδα του Ρικ, ελέγχει έναν ολόκληρο πλανήτη ενώνοντας τους κατοίκους σε ένα κοινό μυαλό. Επικρατεί απόλυτη ηρεμία, δεν υπάρχουν πόλεμοι και όλοι είναι ευτυχισμένοι. Όπως η Κάρολ στο Pluribus, έτσι και η Σάμερ, εγγονή του Ρικ, θεωρεί ότι η απώλεια της ατομικότητας είναι απαράδεκτη και βρίσκει ένα τρόπο να απενεργοποιήσει τον κοινό νου της Unity. Το αποτέλεσμα είναι οι κάτοικοι του πλανήτη να επανέλθουν στις εργοστασιακές ρυθμίσεις και να αλληλοσκοτωθούν για ασήμαντους λόγους. Μάλλον η ατομική ελευθερία χρειάζεται πάντα ένα καλό manual... ή τουλάχιστον έναν Ρικ για να επιβλέπει.
Ηρ. Μπαλτάς
Θα πρέπει να συνδεθείτε πρώτα. Σύνδεση