Πέρα από τον Τοίχο(2022)

(Shab, Dakheli, Divar / Beyond the Wall)  Πρώτη προβολή: 20-04-2023

Μπορεί εν τέλει να παίρνει τον εύκολο δρόμο η ιστορία και να χάνει την αρχική ορμητικότητά της, αλλά και πάλι δεν παύει να είναι ένα δυνατό σχόλιο πάνω στην ανθρώπινη αλληλεγγύη σε ένα κράτος που μοιάζει περισσότερο απειλητικό από τον εισβολέα του σπιτιού σου.

Στοιχεία ψυχολογικού και αστυνομικού θρίλερ ζωηρεύουν ένα ιρανικό δράμα, το οποίο προσπαθεί να ξεφύγει από το στενό πλαίσιο του κοινωνικού ρεαλισμού.

Αιρετικό, κοινωνικό αλλά και υπαρξιακό από Ιράν.

Από τη μία, η καταζητούμενη Λέιλα, που βρίσκεται στη δίνη ενός τυφώνα, και από την άλλη, ο Αλί μαζί με τους τακτικούς του επισκέπτες- έναν γιατρό, τον θυρωρό της πολυκατοικίας του κι έναν ασφαλίτη που προσπαθεί να λύσει την υπόθεση- αποτελούν ένα μωσαϊκό χαρακτήρων σε ένα καφκικά συμβολικό και ταυτόχρονα απολύτως ρεαλιστικό πλαίσιο, όπου η εξουσία, έστω κι αν δεν ονοματίζεται με σαφήνεια, παραμένει ισοπεδωτική και μοιραία.

Ο Τζαλιλβάντ γράφει και σκηνοθετεί ένα φιλμ που, ναι, μπορεί να θεωρηθεί κι επίδειξη των κινηματογραφικών δυνατοτήτων του, όμως μεταφέρει την απελπισία ενός λαού πολιορκημένου από το κράτος του με τέτοια ένταση ώστε να καταλήξει μ' ένα εκπληκτικό σινεματικό παιχνίδι και, μαζί, μια ηχηρή πολιτική καταγγελία.

Ο Βαΐντ Τζαλιλβάντ του «Περίπτωση Συνείδησης» χτίζει ένα ασφυκτικό κινηματογραφικό κελί, από το οποίο μοιάζει αδύνατο να ξεφύγεις.

Σύγχυση επικρατεί σε αυτή την ταινία του Βαΐντ Τζαλιλβάντ, καθώς η δράση εναλλάσσεται από το ένα κεντρικό θέμα στο άλλο χωρίς τελικά να επιτυγχάνεται σύνδεση με τους κεντρικούς ήρωες.

Το μυστικό βρίσκεται στο αν κάτι συνδέει το παρελθόν των δύο αυτών απελπισμένων ανθρώπων αλλά μέχρι να έρθει η ώρα της αποκάλυψης ο Τζαλιλβάντ θα έχει μπερδέψει τόσο πολύ τα στοιχεία της ιστορίας που το τι ακριβώς συμβαίνει, ειλικρινά παύει να σε αφορά.

Η σκηνοθετική πρόοδος είναι εμφανής –λίγες σκηνές έχουν αποδώσει το χάος και την ορμητικότητα της καταστολής, όπως αυτή της διαδήλωσης στην ταινία‒, το σενάριό του είναι αυτό που τον προδίδει.

Αν και έχει τις «καλύτερες προθέσεις», δηλαδή να θίξει την αστυνομοκρατία του Ιράν, μπλέκεται σε μια άσκηση ατμόσφαιρας που δεν βοηθά τον θεατή να συλλάβει το μήνυμά του. Το συγκλονιστικό τέλος θα μπορούσε να είναι ολόκληρη η ταινία...