Ραμαγιάνα: Η Γέννηση Ενός Θρύλου(2026)

(Ramayana: Rise of a Legend)  Πρώτη προβολή: 05-11-2026

Η μεγάλη διάρκεια ξεπερνιέται από το οπτικό υπερθέαμα και την ηρωική μουσική του Χανς Ζίμερ, που ντεμπουτάρει στο ινδικό σινεμά και έτσι παρακολουθείται με ενδιαφέρον.

Επική περιπέτεια φαντασίας, πρώτο μέρος της ακριβότερης ινδικής παραγωγής. Θεαματικότατη, μα υπερβολική σε όλα της – από τη μελοδραματική αφέλεια και τους μονοδιάστατους χαρακτήρες της ως τον καταιγισμό των ψηφιακών εφέ.    

Γυρίζοντας με προδιαγραφές ψηφιακών μηχανών ΙΜΑΧ και θέλοντας να φέρει εκατομμύρια θεατές στις αίθουσες, ο Ταγουαρί, ορισμένες φορές προσπερνά τη στοχαστική ποίηση του κειμένου, συγχέει το απλό με το απλοϊκό και βέβαια ορισμένες φορές φτάνει στην υπερβολή (τι ινδική ταινία θα ήταν;), ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που ακολουθεί πιστά και τις χολιγουντιανές συνταγές.

Η επική κινηματογραφική μεταφορά της «Ραμαγιάνα» από τον Νιτές Τιγουάρι, μοιάζει να έχει παγιδευτεί στη δική της ανάγκη να αποδείξει πόσο μεγάλη παραγωγή είναι, με αποτέλεσμα η αφήγηση να υποχωρεί διαρκώς μπροστά στην επίδειξη τεχνικής και σκηνοθετικής δύναμης.

Στη μισή ώρα σκέφτεσαι «οι αθεόφοβοι αντιγράφουν Χόλιγουντ». Στη μία ώρα την έχεις κάνει--Μπορεί και να σε πάρει ο ύπνος.

Επίθεση στις αισθήσεις και το καλό γούστο, η ινδική αυτή ταινία επικής διάρκειας και διαστάσεων απευθύνεται σε (πολύ) ειδικό κοινό, κι αποκλειστικά σε αυτό.

Τίποτα «σάρκινο», μηδέν συναίσθημα. Για να μην πολυλογούμε, δεν αντέχεται.