Memento(2000)

Πρώτη προβολή: 26-04-2001

Όχι, η ιδιαιτερότητα της ταινίας δεν είναι μόνο το γεγονός πως το στόρι εξελίσσεται ανάποδα, ξεκινά δηλαδή από το τέλος και πηγαίνει προς την αρχή. Αυτό συμβαδίζει με τα συγκλονιστικά παιχνίδια μυαλού στα οποία ο Νόλαν παρασύρει τον θεατή, κρατώντας τον σε ένταση, λόγω της εξαντλητικής «δουλειάς» που γίνεται στον εγκέφαλό του κατά τη θέαση του έργου. Και παρότι λογικά ξέρεις τι περίπου θα συμβεί στη συνέχεια, το ευφυές μυαλό του Κρίστοφερ Νόλαν σου έχει φυλαγμένη την έκπληξη για το τέλος (δηλαδή την αρχή!).

Πολύ υποτιμημένη σε σχέση με την αξία της. Κι ένα κενό στην κουλτούρα όσων δεν της έχουν χαρίσει 113 λεπτά από τη ζωή τους. Το μόνο κακό είναι πως μπορείς να την απολαύσεις μόνο μία φορά. Μην χάσεις την ευκαιρία σου.

Οι διαλείψεις μνήμης του Λέοναρντ, κάθε 15 λεπτά, παρουσιάζονται μέσα από μια αποδομημένη αφήγηση και τις σκηνές σε αντίστροφη φορά, από το τέλος προς την αρχή, με συνεχείς ενδιάμεσες επανεκκινήσεις της δράσης όπου τα μόνα στοιχεία που σώζονται είναι τα εκτός μνήμης "ενθυμήματα" που συλλέγει και επαναξιολογεί ο ίδιος, οδεύοντας στην ουσία στα τυφλά. Εκείνος που βλέπει και θυμάται και μπορεί να επανασυγκολλά τα αντεστραμμένα αφηγηματικά ανύσματα σε μια λογική σειρά, είναι βέβαια ο θεατής που συμμετέχει στο παιχνίδι και το συμπληρώνει.

Αν θέλαμε να είμαστε συνεπείς, θα έπρεπε να ξεκινήσουμε αυτό το κείμενο από το τέλος, να μπλέξουμε κριτικές από δύο άλλες ταινίες και στο τέλος να μην ξέρετε ακριβώς τι διαβάσατε - αλλά να έχετε διάθεση να το συζητήσετε. Αυτό είναι και η περίπτωση του Memento, ένα φιλμ-λαβύρινθος χωρίς απαραίτητα κάποια έξοδο, αλλά διαβολικά ιδιοφυές στην σύλληψη και την εκτέλεσή του.

Το Memento, η ταινία που μας σύστησε το ωκεάνιο ταλέντο του Κρίστοφερ Νόλαν, είναι ένα σπουδαίο κινηματογραφικό σχόλιο για τους δύο βασικούς λόγους που μετατρέπουν τη μνήμη σ' ένα είδος κατάρας για το ανθρώπινο ον: την επιμονή και την αναξιοπιστία της.

Tα λόγια είναι λίγα για να περιγράψουν αυτή την εξαιρετικά δομημένη ταινία και αν θέλετε μια ταινία που θα σας αφήσει άφωνους και θα βάλει το μυαλό σας σε σκέψεις τότε το Memento είναι η ταινία σας.

Μία ταινία που αξίζει να την παρακολουθήσουμε όλοι, με φανταστικές ερμηνείες, πολύ καλή σκηνοθεσία και εξαιρετικά δομημένο σενάριο.

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί άνετα ένα μεταμοντέρνο αστυνομικό θρίλερ που απλώνει τα πλάνα του προς το νουάρ. Η μαγεία του δεν διαλύεται εύκολα ούτε και περιγράφεται, και σίγουρα σας περιμένει μια αξέχαστη εμπειρία. Εκτός αν παθαίνετε συχνά κρίσεις αμνησίας.

Πρωτότυπο θρίλερ που δεν περιγράφεται εύκολα, το Memento ξεχώρισε στο φετινό φεστιβάλ Sundance όπου και βραβεύτηκε με το βραβείο σεναρίου. Και πραγματικά το σενάριο είναι διαφορετικό, και απαιτεί την πλήρη προσοχή του θεατή. Ο Guy Pearce επιστρέφει μετά το Los Angeles Confidential στον κεντρικό ρόλο αφήνοντας άριστες εντυπώσεις. Καλή είναι η Carrie Ann Moss και ο Joe Pantoliano δίπλα του.