Κινηματογράφος Majestic(2001)

(The Majestic)  Πρώτη προβολή: 15-03-2003

Η ταινία έχει αδυναμίες, όπως η διάρκειά της - χαρακτηριστικό του Darabond - και το πατριωτικό μήνυμά της που θα ενοχλήσει κάποιους ειδικά μετά τα γεγονότα της 11 Σεπτέμβρη. Η τελική όμως εντύπωση είναι θετική και θα λέγαμε ότι πρόκειται για μια ταινία που βλέπεται ευχάριστα, παρά τις παραπάνω αδυναμίες.

Λιγο απο κωμωδια, λιγο απο μελοδραμα, λιγο απο ολα! Αυτο ειναι βασικα η ταινια! Λιγο απο ολα! Προσεγμενο σεναριο (απο τον Michael Sloane), ικανοποιητικη σκηνοθεσια, αξιολογοι ηθοποιοι (μετριος - δυστυχως!- ο Jim Carrey)!

Γενικα, το φιλμ ειναι πολυ συμπαθητικο με πολυ καλη κινηματογραφηση και ομορφες ερμηνειες ιδιως απο τον υποτιμημενο Carrey. Το σεναριο παραπεμπει εντεχνα και στην σημερινη αμερικανικη κοινωνια, με συνεχεις αλληγοριες και παρομοιωσεις και οσα λεει δεν απεχουν και πολυ απο την πραγματικοτητα. Το κακο ειναι πως μιλαει πολυ περισσοτερο απο το κανονικο με αποτελεσμα η διαρκεια της να ειναι κατα μια ωρα μεγαλυτερη απο οσο πρεπει...

Ο σκηνοθέτης του «Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ» διαχειρίζεται εντελώς άστοχα μια μανιέρα α λα Capra, γλυκερή και αφόρητα διδακτική, που καταλήγει σε έναν απροκάλυπτο πατριωτικό ύμνο! Αναπόφευκτα συμπαρασύρεται και ο άνθρωπος – λάστιχο Jim Carrey, που καλείται να ερμηνεύσει ένα θλιβερό, ετεροχρονισμένο κακέκτυπο του Τζίμι Στιούαρτ – από τέτοιες «σοβαρές» επιλογές, καλύτερα να πυροβολεί αγελάδες...

Η ταινία καλλιτεχνικά είναι άρτια, αναπαραστώντας με έξοχο τρόπο την ιδιόμορφη δεκαετία του '50, τόσο εικαστικά, όσο και ουσιαστικά. Μπορεί η ιστορία αυτή να μην είναι πραγματική όμως, μέσα στην μυθοπλασία της κρύβει την αλήθεια μιας παλιάς, περασμένης εποχής. Καλές ερμηνείες στημένες σε έναν όμορφο και γοητευτικό καμβά, λουσμένο με το άρωμα της μελαγχολίας και του πικρόγλυκου χαμόγελου που αφήνει πίσω της.

Ανάλαφρη, συγκινητική κι ευχάριστη ταινία με έναν πολύ ωραίο, διαφορετικό Jim Carrey, όχι όμως όσο δουλεμένο σενάριο όσο θα έπρεπε για να ικανοποιεί.