Βατικανό: Απόρρητοι Φάκελοι(2015)

(The Vatican Tapes)  Πρώτη προβολή: 17-09-2015

Το Vatican Tapes είναι μια ακόμα δυσβάσταχτη εμπειρία η οποία όχι απλά δεν είναι τρομακτική, αλλά καταντάει και μνημείο γελοιότητας.

Χαρακτηριστικό του The Vatican Tapes είναι ότι ενώ ακολουθεί την παραδοσιακή δομή μιας ταινίας με εξορκισμό, εμφανίζει τα επί μέρους στοιχεία της με τόσο πρωτότυπο τρόπο, που από κάποιο σημείο κι έπειτα έχεις την εντύπωση ότι βλέπεις κάτι που ξεχωρίζει.

Στην πραγματικότητα το φιλμ δεν σε κάνει να αναρωτιέσαι ή να ενδιαφέρεσαι για τίποτα απολύτως, εκτός ίσως από το να μάθεις ποιος μπορεί να σκέφτηκε ότι το να χρηματοδοτήσουν (ακόμη και με ένα εμφανώς μικρό budget) την παραγωγή του, μπορεί να ήταν μια καλή ιδέα.

Τη χαριστική βολή δίνει ένα απότομο, βλακωδώς εκκρεμές φινάλε, ίσως το χειρότερο από καταβολής... κινηματογραφικής κάμερας.

Οι Σκοτ και Χούνσου αφορίζονται καρικατουρίστικα, η περσόνα αγαπητικού επιχειρεί σλακεράδικα να κάνει αυτή τη Σολωμονική πιο προσιτή σε 666 χιλιάδες νιάτα, μια μάχη επιχειρημάτων πάνω στη «γλυκά πονούσε το μαχαίρι» τροπή θεραπείας της νοσούσας σπάει τα νεύρα και σε ποντίφικα, η εκρηκτική ρομφαία CGI της κορύφωσης μεφιστοφελικής παρουσίας το στέλνει στο πυρ το εξώτερον, και το στα χέρια του κλήρου footage – τεκμήριο τής όλης περιπτωσάρας καταστρατηγεί κάθε λογική όσον αφορά α) τα κρυφά ταλέντα των Μονσινιόρ στο μοντάζ και β) τα προσωπικά δεδομένα των ασθενών στις ΗΠΑ. ΟΚ, κανείς δεν έχει το αλάθητο, αλλά αυτοί κάθησαν στην τρίαινα σχεδόν καθολικά.

Τα στοιχεία που αποτελούν την ταινία, δεν πρόκειται να σε εκπλήξουν. Γεμάτο jump scares, δαιμονισμένοι που μιλάνε σαν να έχουν καπνίσει 50 τσιγάρα μονοκοπανιά -και κοροϊδεύουν και τον παπά από πάνω!- και μ' ένα φινάλε τύπου cliffhanger, που στην προκειμένη περίπτωση θα μπορούσε να είναι και λίγο πιο εμπνευσμένο και καυστικά προσαρμοσμένο στην σημερινή παγκόσμια κατάσταση.

Περί τρόμου, περιμένετε λίγα. Με το πρόσχημα της «αληθινής ιστορίας», έχουμε καθαρόαιμο φιλμ τρόμου με ελάχιστες στιγμές... τρόμου. Περισσότερο στην ατμόσφαιρα υπάρχει επένδυση, αλλά είναι τόσο ψεύτικη και τεχνητή, που βγάζει μάτι κι από τον πιο άπειρο θεατή. Και το χειρότερο είναι η κατακόρυφα αρνητική πορεία του φιλμ.

Το Βατικανό του τίτλου δεν εμπλέκεται ιδιαίτερα και το στόρι μοιάζει βγαλμένο από το σχεδόν ετήσιο εγχειρίδιο της φιλμικής βίβλου περί απόταξης των δαιμόνων και διαδικασίας εξορκισμού γυναίκας με χριστιανικό υπόβαθρο που προβάλλει σθεναρή αντίσταση, αλλά δεν φταίει – ο διάβολος την έβαλε να το κάνει...