Οι Απίθανοι(2004)

(The Incredibles)  Πρώτη προβολή: 26-11-2004

Το αποτέλεσμα που πετυχαίνουν είναι σίγουρα εντυπωσιακό αν μάλιστα συνδυαστεί με τα εκατό περίπου διαφορετικά σκηνικά στα οποία εξελίσσεται η δράση της ταινίας, ξεκινώντας από τις πυκνοκατοικημένες πόλεις και τα προάστια μέχρι την καταπράσινη ζούγκλα του απομονωμένου νησιού στο οποίο παρασύρεται η οικογένεια, και τα ειδικά εφέ που χρησιμοποιήθηκαν μέσα από ένα καινούριο πρόγραμμα φωτοσκίασης και δίνουν στα σύννεφα και τις εκρήξεις ρεαλιστικότητα και όγκο.

Εν κατακλείδι, "Οι Απίθανοι" δεν είναι απλά μια από τις καλύτερες ταινίες κινουμένων σχεδίων του στούντιο αλλά είναι και μια από τις καλύτερες ταινίες σούπερ-ηρώων. Με πολύ μεγάλη επιτυχία συνδυάζει την δράση, το χιούμορ και το κτίσιμο των χαρακτήρων.

Η ιστορία που κινούνται οι "Απίθανοι" είναι γεμάτη με σύγχρονα νοήματα, βγαλμένα από την καθημερινότητα, με προβληματισμούς που αντιμετωπίζει επί κατά βάση ένας σύγχρονος μεσοαστός: Η συντήρηση της οικογένειας, η αβεβαιότητα της εργασιακού αύριο, η ανάγκη για αναβάθμιση των συνθηκών ζωής.

Είναι αξιοπρόσεκτο πάντως πως, παρόλη την χιουμοριστική προσέγγιση στο σχεδιασμό των χαρακτήρων, όπως το τονισμένο-ηρωικό- σαγόνι του Mr Incredible ή την ζουμερή περιφέρεια της Elastigirl η οικογένεια είναι πολύ πιο κοντά στον θεατή από πολλά καλοσχεδιασμένα καρτούν.

Ευρηματικές ανατροπές, απολαυστικές σκηνές με τους καταπιεσμένους υπερήρωες που αποζητούν τη δράση αλλά και κλασικές οικογενειακές καταστάσεις συνθέτουν μια ταινία που θα αγαπήσουν οι μικροί και θα εκτιμήσουν περισσότερο οι μεγάλοι.

Κι επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, αυτή τη φορά βρείτε κάποιον να κρατήσει τα παιδιά και τρέξτε στις αίθουσες για να περάσετε... σαν παιδιά!

Απίθανη ανάπτυξη χαρακτήρων, εκπληκτικά σκηνοθετημένα πλάνα και σκηνές δράσης, καλογραμμένο όσο και απλό σενάριο, και καμία κακοπροαίρετη παραπομπή (εκτός αν δεχτούμε με καχυποψία την ομοιότητα κάποιων τρίτων προσώπων με αμερικανούς προέδρους) τοπικής «σούπερ» προέλευσης.

Όσο ώριμοι κι αν είναι οι διάλογοι, όσο ενδιαφέρον κι αν έχουν οι χαρακτήρες, όσο φιλότιμη κι αν είναι η προσπάθεια να δοθεί σε αυτούς ρεαλιστική υπόσταση και όσο εύστοχη κι αν είναι η έμφαση στις σχέσεις της οικογένειας, το φιλμ στο σύνολό του παραμένει υπερβολικά παιδικό και το φινάλε μοιάζει υπερφορτωμένο.