Η Νεκρή Νύφη(2005)

(Corpse Bride)  Πρώτη προβολή: 22-12-2005

Η ταινία συνδυάζει τη μαγεία, τη νοσταλγία, τη μελαγχολία, την αγάπη και το χιούμορ, το φως, το σκοτάδι, τα χρώματα και τη μουσική, επιδιώκοντας πέραν από την εικόνα, να συνδέσει και τα συναισθήματα των χαρακτήρων αλλά και τα δικά μας, με ένα κομμάτι που νομίζουμε ότι χάθηκε αλλά που στην πραγματικότητα, είναι πάντα εκεί.

Ευφάνταστο. Γλυκό. Μελαγχολικό. Παιδικό και ταυτόχρονα ενήλικο. Αλλά πάνω από όλα ένα φιλμ του Tim Burton του ανθρώπου που έχει κάνει κινηματογραφική πραγματικότητα τα όνειρα μας.

Μια ταινία που ψυχαγωγεί με τα απρόοπτα της ιστορίας της, τους ενδιαφέροντες χαρακτήρες της, τα τραγούδια της (είναι κατά το ήμισυ μιούζικαλ!) και φυσικά με τις πολύ όμορφες εικόνες που προσφέρει. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Θα διασκεδάσετε με την πανέξυπνη αντίθεση του κόσμου των ζωντανών (άχρωμος, χωρίς ενδιαφέρον) και αυτού των νεκρών (γεμάτος... ζωή!), θα συγκινηθείτε με μια μεταφυσική σχέση και θα απολαύσετε την καλλιτεχνική αρτιότητα σε όλους τους τομείς της. Ο σχεδιασμός των χαρακτήρων είναι χαρακτηριστικός της μοναδικής, σκοτεινής όσο και πανέμορφης φαντασίας του Μπάρτον.

Μας κάνει να φανταζόμαστε να ονειρευόμαστε και να διασκεδάζουμε με τις χιουμοριστικές καταστάσεις και τις ξεκαρδιστικές ατάκες που δίνει στους ήρωες του. Ταυτόχρονα όμως έντονο είναι και το συγκινησιακό στοιχείο, αφού οι ιστορίες του καταφέρνουν πάντα να είναι ανθρώπινες.

Η Νεκρή Νύφη είναι ευχάριστα σκοτεινή, αφού το ομολογουμένως βαρύ θέμα περνάει στα ψιλά γράμματα, μπροστά στους καταπληκτικούς χαρακτήρες που έχει χτίσει ο Burton, τόσο τους πάνω όσο και τους κάτω. Συν τις άλλοις και η μουσική επένδυση ταιριάζει εξαιρετικά στην ατμόσφαιρα που δημιουργεί.

Η δουλειά που έχει κάνει ο Μπάρτον μαζί με τον συν-σκηνοθέτη του Μάικ Τζόνσον είναι εξαιρετική στην τεχνική του stop motion, με την οποία κινούνται οι κούκλες που ερμηνεύουν τους ρόλους.