Ο Τελευταίος Κυνηγός Μαγισσών(2015)

(The Last Witch Hunter)  Πρώτη προβολή: 29-10-2015

Οι φαντασμαγορικές σκηνές θα ανεβάσουν τον δείκτη εντυπωσιασμού σου, αλλά δεν θα λείψουν και οι σκηνές απογοήτευσης – όπως αυτές της Βασίλισσας Μάγισσας και της φωνής τύπου «έχει μπει μέσα μου ο σατανάς» που θα σε κάνουν να γελάσεις παρά να πεις «ουάου!». Ακόμα και ο Ντίζελ, δεν ξετυλίγει το «ταλέντο» σου όσο θα θέλαμε. Η δράση δεν είναι κυρίαρχη.

Η ταινία μας «μαγεύει» οπτικά αλλά όχι νοητικά γιατί το σενάριο είναι υποτυπώδες και οι διάλογοι αρκετά απλοϊκοί. Αν μείνετε στο κομμάτι του εντυπωσιασμού θα περάσετε ευχάριστα, αν όμως ψάχνετε κάτι παραπάνω θ' απογοητευτείτε.

Δεν θα μπορούσα να πω πως απογοητεύτηκα από το The Last Witch Hunter, έχοντας διαβάσει την πιθανότητα της θεματικής του χαντάκωσης από το προωθητικό τρέιλερ. με στενοχώρησε όμως που σε ετούτο το πενιχρής αξίας περιπετειάκι - πέραν κάποιων ας πούμε αξιόλογων εφέ, που ελλείψει σιτορίας από ένα σημείο και μετά τα βαριέσαι κι εκείνα οικτρά - πρωταγωνιστεί ο Vin Diesel, κατ εμέ ο κορυφαίος των σύγχρονων action performers.

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά τα κοσμογονικά (και απολύτως προσχηματικά και βλακώδη), το ψηφιακό εφέ σολάρει ανεξέλεγκτο δημιουργώντας γκροτέσκες μάγισσες-μαινάδες, πυρκαγιές, μάχες και ξεκοιλιάσματα σε απανωτές σκηνές δράσης που σιγοντάρονται από αμπελοφιλοσοφίες, κακό χιουμοράκι, τα μουγκρητά του Βιν και το τσαπατσούλικο μοντάζ ενός κακογυρισμένου υλικού.

Τα μόνα -λίγα- εύσημα που θα δώσω, είναι ότι το φιλμ είναι περιστασιακά οπτικά υπέροχο. Πέρα από αυτό, εάν η έλλειψη εφευρετικότητα σε όλους τους τομείς αποτελεί οποιαδήποτε ένδειξη, ο τίτλος της ταινίας μπορεί κάλλιστα να αποδειχθεί προφητικός. Πάνω από όλα και χωρίς να το νοιάζει τίποτε άλλο, το «Ο Τελευταίος Κυνηγός Μαγισσών» είναι ένα όχημα για τον Diesel. Μια ταινία η οποία του προσφέρει μια ευκαιρία να αποδείξει ότι μπορεί να θεωρείται ηθοποιός χωρίς να συνδέεται με ένα τιμόνι.

Όλα μοιάζουν με πιλότο τηλεοπτικής σειράς - γραμμένος στο πόδι, προσπαθεί να εντυπωσιάσει με το κατασκευασμένο του σύμπαν, να εκπλήξει με ανατροπές, όμως μη διαθέτοντας μία ενδιαφέρουσα δυνατή ιστορία ως στιβαρό άξονα, πνίγεται στα ειδικά εφέ και στην αφέλεια της πλοκής του.

Σινεμά φανταστικού δίχως ιδιαίτερη... φαντασία, με δανεικά από ένα σωρό ταινίες του παρελθόντος που δεν λειτουργούν ιδανικά μαζί σαν ξόρκι. 

Η 1 ώρα και 45 λεπτά διάρκειας περνούν πολύ πιο αργά απ'ότι θα φανταζόσασταν κάνοντάς την ακόμη πιο ανούσια με φθηνιάρικες ατάκες και σχεδόν ανύπαρκτο χιούμορ.

Από μια ταινία δράσης το ζητούμενο είναι (τι άλλο;) η αδρεναλίνη, προκαλούμενη από το συνδυασμό του ρυθμού, του σεναρίου και της σκηνοθεσίας των επίμαχων σκηνών. Όχι η βαριεστημένη εκτέλεση ενός τυπικού έως αηδίας σεναρίου που δεν αφήνει το πρότυπο του macho, Vin Diesel, να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα. Νύστα.

Το Last Witch Hunter χάνει την μπάλα και καταλήγει σε μια απέραντη βαρεμάρα, καθότι η αρχική ιδέα μπορεί να μην ήταν κακή, η εκτέλεση της ωστόσο (με εξαίρεση πολύ λίγα σημεία) είναι πέρα ως πέρα αδιάφορη, με τίποτα να μην μπορεί να διασωθεί από αυτή την ταινία φαντασίας που είχε βλέψεις, αλλά απέτυχε παταγωδώς.