Salt(2010)

Συνολικά διασκεδαστικό fun movie με καταιγιστική δράση με σενάριο "κόμικ". Η Αντζελίνα Τζολί τα "σπάει", ο Λεβ Σράιμπερ την ακολουθεί, αλλά το απρόβλεπτο τέλος επιβεβαιώνει πως ότι "βλέπεις και ακούς" είναι "φαινόμενα που απατούν".

Ναι, έχουμε προπαγάνδα παλιάς κοπής, αλλά επειδή είναι μια απλή ταινία δράσης, ας μην σταθούμε τόσο σε αυτό. Το σημαντικότερο κακό είναι πως σε προδιαθέτει για κατασκοπικό θρίλερ στυλ Μπορν. Γρήγορα, όμως, η ηρωίδα ξεφεύγει από τα ανθρώπινα όρια και το σενάριο προτιμά πιο απλούς διεξόδους, ως κι αφελείς.

Το «Salt» σε γενικές γραμμές δεν παρεκκλίνει από ότι έχουμε δει σε ανάλογα κατασκοπικά action movies του παρελθόντος. Υπάρχει όμως μια σημαντική παράμετρος που (τελικά) διαφοροποιεί το φιλμ από τους τυπικούς εκπροσώπους του είδους. Στο μεγαλύτερο μέρος του δε γνωρίζουμε τις προθέσεις και την πραγματική ταυτότητα του ήρωα.

Η Angelina Jolie είναι η Salt σε μια πολύ καλά δομημένη περιπέτεια με γρήγορη πλοκή και συνεχόμενες ανατροπές.

Υπάρχουν μια - δυο ενδιαφέρουσες στιγμές, καθώς και μια έξυπνη σχετικά σεναριακή ιδέα, που όμως αναλώνονται σε άλλη μια κλισέ και προπαγανδιστική «αμερικανιά».

Παρόλο τα καμένα, αρκετά, εγκεφαλικά κύτταρα, το Salt είναι μια ιδιαιτέρως διασκεδαστική ταινία που όμως θα πρέπει να ντρέπεται για το σενάριό της. Αν αυτό δε σας πειράζει, και δε βαρεθήκατε να βλέπετε τους Αμερικάνους να μανουριάζουν για τον "Ψυχρό πόλεμο", απολαύστε το άφοβα.

Το σενάριο κάνει μια μικρή προσπάθεια να μας μπερδέψει και κερδίζει για λίγο το ενδιαφέρον, αλλά εκεί που λες ότι κάπως πάει να φτιάξει η ταινία, έρχεται άλλη μια εξωφρενική σκηνή δράσης και σε επιστρέφει στην αρχική σου εκτίμηση: πως πρόκειται για ένα καθαρόαιμο blockbuster που παίρνει πολύ στα σοβαρά τον εαυτό του, στην προσπάθεια του να πείσει ότι είναι ταυτόχρονα σκεπτόμενο. Μάλλον κακό πρότυπο προγενέστερων κατασκοπευτικών θρίλερ.