Η Αρπαγή 3(2014)

(Taken 3)  Πρώτη προβολή: 15-01-2015

Θεωρώ ότι η τρίτη «Αρπαγή» και δεύτερη του Ολιβιέ Μεγκατόν, παρά τις όποιες θεαματικές υπερβολές της, είναι καταιγιστική και πολύ καλύτερη από τις δυο προηγούμενες, με τον Λιαμ Νίσον να εξελίσσεται σε ειδική περίπτωση σκληρού, ανελέητου πράκτορα και συναισθηματικού, τρυφερού οικογενειάρχη.

Το Taken 3 είναι μια τυπική ταινία δράσης που δεν καταφέρνει από μόνη της να εντυπωσιάσει. Το σενάριο και η σκηνοθεσία είναι, συγκριτικά με τη φήμη της σειράς, ανεπαρκή, αλλά με τον Liam Neeson στο τιμόνι δεν μπορείς παρά να τη χαζέψεις ευχάριστα.

Ο συναισθηματικός παράγοντας στην τρίτη ταινία είναι ανεβασμένος, αντίθετα το σενάριο, τα δεδομένα του εγκλήματος και της «τιμωρίας» είναι το πιο ανέμπνευστο ως τώρα, προβλέψιμο ήδη από το πρώτο δεκάλεπτο του φιλμ. Το ίδιο και οι σκηνές δράσης, που παραμένουν σκηνοθετικά δυνατές, αλλά χωρίς πρωτοτυπία στις επιλογές τους και χωρίς το κοσμοπολίτικο άλλοθι των προηγούμενων ταινιών της σειράς.

Το Taken 3 είναι μια συμβατική ταινία εκτελεσμένη με Χολιγουντιανή... προσήλωση που απευθύνεται ξεκάθαρα στους φίλους της δράσης, άντε και του Liam Neeson. Την βλέπεις και μετά από λίγο την ξεχνάς.

Συναρπαστικό αν και προβλέψιμο.

Φυσικά δεν υπάρχει ούτε μισό κλισέ που δεν παρελαύνει από το εκράν, φυσικά και εκ προοιμίου γνωρίζουμε ποιος στο φινάλε θα στεφθεί θριαμβευτής, φυσικά και υπάρχουν τρυπάρες στο σενάριο που δεν μπαλώνονται ακόμη κι αν η καλή θέληση κτυπάει κόκκινο. Δεν είναι αυτό όμως το ζήτημα, αφού έτσι κι αλλιώς εκείνος που θα κόψει το μπιλιέτο, γνωρίζει πάρα πολύ καλά τι πρόκειται να παρακολουθήσει κι αν ήταν στο χέρι του, θα πρόσθετε ακόμη καμιά εκατοστή λεπτά πανζουρλισμού στα περίχωρα της Πόλης των Αγγέλων.

Εάν είσαι ένας series freak αστυνομικών σειρών δεν έχεις να κερδίσεις κάτι περισσότερο από ένα ακόμα καλό «επεισόδιο», εάν όχι αλλά σ' αρέσουν οι περιπέτειες τότε ναι σίγουρα θα διασκεδάσεις με την τελευταία (ελπίζουμε και σεναριακά!) Αρπαγή.

Ο Λίαμ Νίσον κάνει τα ίδια και τα ίδια, ενώ η ταινία προσπαθεί να δώσει έμφαση στην πλοκή, στην αγωνία (παρά στη δράση ) και στους χαρακτήρες (λέμε τώρα... ). Το αποτέλεσμα είναι εξίσου μονοδιάστατο και, πολύ λογικά, λιγότερο εντυπωσιακό από τις προηγούμενες φορές.

Εν ολίγοις, το «Αρπαγή 3» κρατάει τα προσχήματα μιας ταινίας δράσης, αλλά αποδεικνύεται κατώτερη των προηγουμένων της σειράς, με τα μεγαλύτερα προβλήματα να εντοπίζονται στο σενάριο, το οποίο προσπαθεί με κάθε κόστος να τραβήξει κι άλλο την αρχική ιδέα του franchise, κάνοντάς μας να αναρωτιόμαστε «Όντως; Όλα σταματούν εδώ;»...

Θέλεις το θρίλερ σου να έχει σασπένς, ίντριγκα και σεναριακά twists; Πάμε γι' άλλα...