Για Ένα Αγόρι(2002)

(About a Boy)  

Ο Hugh Grant σε γνωριμα μονοπατια, στο ρολο του εργενη που εχει παιξει επανηλλημενα στο παρελθον παιζει, εχοντας στους διαλογους του λιγοτερο χαζοχαρουμενο αγγλικο χιουμορ (καλο για εμας!), με τον ιδιο πατροπαραδοτο πια τροπο.

Η ταινια τελικα μοιαζει με τον πρωταγωνιστη της: Ανωριμη και επιπολαιη, και για αυτο αυθεντικη, αλλα σε καμια περιπτωση κενη απο μηνυματα, τα οποια θα εκτιμησετε δεοντως αν ειστε εγωιστης εργενης...

Η αγγλική αυτή ταινία παρακολουθείται ευχάριστα-ιδιαίτερα την περίοδο των εορτών-, ενδέχεται να αγγίξει τους σινεφίλ με κάποιες αμυδρές αναφορές σε ταινίες όπως το ''Bride of Frankenstein'' (1935), αλλά παράλληλα προβληματίζει το θεατή με το θέμα της και τον συγκινεί με τους χαρακτήρες έτσι όπως πλάθονται από το χαρισματικό επιτελείο ηθοποιών.

Η υπόθεση δεν είναι εξαιρετικά πρωτότυπη. Ο θεατής γνωρίζει λίγο ή πολύ τι πρόκειται να συμβεί. Όμως η χιουμοριστική διάθεση που επικρατεί σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, την καθιστά πολύ ενδιαφέρουσα. Αυτή βασίζεται στο μοτίβο των δυο τελείως διαφορετικών χαρακτήρων (με μόνο κοινό σημείο τη μοναξιά), η σύγκρουση των οποίων προκαλεί το γέλιο. Προς αυτή την κατεύθυνση βέβαια βοηθούν σημαντικά οι άρτιες ερμηνείες τόσο του Hugh Grant που υποδύεται με απόλυτη φυσικότητα τον υπερόπτη και εγωπαθή εργένη που ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του αδιαφορώντας για τα συναισθήματα των άλλων, όσο και του μικρού Nicholas Hoult όπου στο πρόσωπό του συνδυάζεται η παιδική αφέλεια με την πρόωρη ωριμότητα.

Όσοι αγάπησαν το High Fidelity θα βρουν εδώ άλλη μια, τυπικά φλεγματική, πραγματεία πάνω στον ανδρικό ψυχισμό, έστω κι αν στη σύγκριση το About a boy χάνει στα σημεία. Τρυφερή και ισορροπημένη σύγκρουση μεταξύ δύο κόσμων, ατάκες που πετυχαίνουν με ακρίβεια το στόχο τους και ένα αχρείαστο βόλεμα για φινάλε.

Αρκετά γλυκανάλατο όπως αρμόζει στο είδος και με χιλιοφορεμένα κλισέ σε ορισμένα σημεία του αλλά και αρκετά χιουμοριστικό και ανάλαφρο για να μην καταντάει βαρύ και δήθεν.Υπήρχε χημεία ανάμεσα στους πρωταγωνιστές και ο πιτσιρικάς είναι καλός και πιστευτός ηθοποιός. Ο σκηνοθέτης μας περνάει τα νοήματα του με απλό τρόπο χωρίς πολλούς συναισθηματικούς εκβιασμούς και δακρύβρεχτες τραβηγμένες σκηνές και αυτό το σέβομαι.

Ταινια γεματη συναισθημα και πηγαιο χιουμορ (ιδιωμα των Βρετανων) που βγαινει αβιαστα οπως στην σκηνη του παρκου με το γιγαντιαιο καρβελι ψωμι που ειναι ξεκαρδιστικη. Σε αυτο βοηθα πολυ και η παρουσια του Hugh Grant ενος ηθοποιου που κοντα δεκα χρονια (απο το Bitter Moon νομιζω που τον ειδα πρωτη φορα) ειναι συνεπεστατος στο ειδος που υπηρετει: την αναλαφρη κωμωδια.