Kung Fu Panda 2(2011)

Πρώτη προβολή: 02-06-2011

Έξυπνο, συχνά ενήλικο χιούμορ, χορταστική περιπέτεια, ανατρεπτική σκιαγράφηση χαρακτήρων, κι ένας ανθρωπομορφισμός που τους προσδίδει προσωπικότητες με τρόπο ελαφρώς «άβολο» και γι' αυτό ενδιαφέροντα.

Το σύνθημα εδώ είναι «βρες την εσωτερική ειρήνη» και η μόνη, μικρή διαφορά είναι το 3D.

Τις περισσότερες φορές τα σίκουελ είναι χειρότερα από τις πρώτες ταινίες. Τις περισσότερες φορές. Υπάρχουν όμως και ταινίες (βλέπε Νονός 2, Scream 2, ToyStory 2 και 3) που το σίκουελ φέρνει την πρώτη ταινία σε ένα άλλο επίπεδο. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει και το KungFuPanda 2.

Σε γενικές γραμμές, κινείται στα επίπεδα του πρώτου αφού καταφέρνει να κρατήσει ψηλά τον πήχυ στις ταινίες αυτής της κατηγορίας. Χιούμορ, συγκίνηση, πολύ καλές ατάκες, γλυκά ζωάκια που είναι μάστερ των πολεμικών τεχνών και φυσικά μια ιστορία που θα συναρπάσει μικρούς και μεγάλους.

To 2o μέρος του δημοφιλούς παιδικού Franchise μπορεί να μην φτάνει το πρώτο έργο σε πρωτοτυπία, ενδιαφέρον και σκηνοθετική αρτιότητα, μπορεί να »χάνει» λίγο και στον τομέα του χιούμορ, αλλά έχει και μερικά εξαιρετικά στοιχεία: Τους απίστευτους χαρακτήρες του, τα εξαίσια γραφικά του και τις αριστουργηματικές του λήψεις που, σε συνδυασμό με τις πορωτικές μάχες και το δυνατό σενάριο, χτίζουν ένα διασκεδαστικό, επαγγελματικό και αξιοσέβαστο sequel.

Συνοπτικά πρόκειται για ένα ψυχαγωγικό υπερθέαμα. Από τη μια η (τρισδιάστατη) τεχνολογία αγγίζει το τέλειο, σε σύγκριση με το original και θα πρότεινα ως μάξιμουμ της διασκέδασης να προτιμήσετε την 3D έκδοση. Από την άλλη τυπικό στην εξέλιξη και απρόβλεπτο στην εφαρμογή. Συνιστάται ανεπιφύλακτα, ακόμα και στους δύσκολους σνομπ φαν της Pixar!

Γενικά διασκεδαστικό, θα ατυχήσει μονάχα στους φανατικούς των παραδόσεων, με την καλή ή μη έννοια.

Μετά από μια αναγνωριστική εισαγωγή, ακολουθεί ένα ημίωρο ξέφρενης πλάκας με random χιούμορ που παραπέμπει στο σινεμά της σχολής Apatow, για να δώσει στη συνέχεια τη σκυτάλη στη δράση. Όσοι από σας εκτιμήσατε την πρώτη ταινία για τα ευτράπελα που συνόδευαν την εκπαίδευση του Po και τις δηλητηριώδεις ατάκες του master Shifum,ενδέχεται να απογοητευτείτε ελαφρώς, καθώς πέραν του ότι ο χαβαλές παραγκωνίζεται για χάρη των σκηνών δράσης, ο χαρακτήρας του master Shifu, που έδεσε τόσο ταιριαστά με την φωνή και την ιδιοσυγκρασία του Dustin Hoffman, συμμετέχει ελάχιστα στο φιλμ, ενώ κανείς από τους νέους χαρακτήρες δεν αναπληρώνει το κενό του.