Ludlow: Οι Έλληνες στους Πολέμους του Άνθρακα(2016)

(Ludlow: Greek Americans in the Colorado Coal War)  Πρώτη προβολή: 07-04-2016

Ένα ντοκιμαντέρ απαραίτητο για την διατήρηση της μνήμης και την κληρονομιά ενός παρελθόντος ορόσημο για την ελληνική εξέγερση υπέρ των ανθρωπίνων συνθηκών εργασίας, και μιας γενιάς, που μπορεί τότε να μην κέρδισε όλα όσα δικαιούνταν, κατάφερε όμως να χαράξει την αφετηρία των μεταρρυθμίσεων προς την σταδιακή απόκτηση τους.

Το ντοκιμαντέρ είναι πλούσιο σε ενημερωτικό υλικό, καλογυρισμένο, κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον

Έχει γίνει πολύ δουλειά πάνω σε αρχειακό υλικό, οι συνεντεύξεις είναι άψογες, το ντοκιμαντέρ κυλάει με ρυθμό, θα το θέλαμε περισσότερο κινηματογραφικό και λιγότερο τηλεοπτικό, αλλά αυτό είναι ένα ελάχιστο ψεγάδι πάνω σε ένα πολύ σπουδαίο έργο Μνήμης.

Ο σκηνοθέτης του «Ούλοι εμείς εφέντη» φωτίζει εγκυκλοπαιδικά μεν, αλλά με σαφήνεια, μέσα από έναν ακριβή συντονισμό σπάνιου αρχειακού υλικού, ένα από τα παραδόξως λιγότερο γνωστά κεφάλαια της «διεθνούς» ελληνικής Ιστορίας.

Το κάνει αξιοθαύμαστα και με τρόπο κινηματογραφικό. Βοηθά το υλικό (το οποίο βέβαια κάποιες στιγμές επαναλαμβάνεται), αλλά και η μουσική.

Εξαιρετικό αρχειακό υλικό, σίγουρη αποκαλυπτική ματιά σε μια άγνωστη πτυχή της Ιστορίας, αγωνιστική προσέγγιση σε ένα ούτως ή άλλως πολιτικό και κοινωνικό θέμα. Το «Ludlow» ασφαλώς και βρίθει ιστορικής αξίας, δεν κατέχει όμως απόλυτα κινηματογραφική μορφή, ειδικά αν λάβει κανείς τον τρόπο που οι ταινίες τεκμηρίωσης τελευταία έχουν αρχίσει να επαναπροσδιορίζουν τη φόρμα και τα όριά τους.

Με συνδυασμό ιστορικών πηγών και προσωπικών μαρτυριών (ακούμε τους ελληνοαμερικανούς απογόνους εκείνων των μεταναστών που έζησαν στο πετσί τους μια τρομακτική ρατσιστική συμπεριφορά από τους ντόπιους που θεωρούσαν τους έλληνες «κατώτερα όντα), σπάνια ντοκουμέντα και μια επιμελή έρευνα που βασίστηκε σε πολύωρες συζητήσεις με ιστορικούς, καθηγητές, μελετητές, συνδικαλιστές, δημοσιογράφους και συγγραφείς που ασχολούνται με το θέμα, το «Ludlow» είναι ο ορισμός του σινεμά τεκμηρίωσης.

Αν και η αφήγηση (με τη φωνή του ηθοποιού Ρήγα Αξελού) είναι διαφωτιστική, και οι τοποθετήσεις ιστορικών, δημοσιογράφων και μελετητών (του γνωστού Ελληνοαμερικανού Νταν Γεωργακά, μη εξαιρουμένου) κατά κανόνα ενδιαφέρουσες, είναι το πολύτιμο αρχειακό υλικό που κερδίζει άκοπα τις εντυπώσεις.

Είναι σαφές πως η τεκμηρίωση και η καταγραφή, η αναψηλάφηση μιας σπουδαίας στιγμής είναι εδώ το ζητούμενο, μια πιο κινηματογραφική ματιά στην σύνθεση του υλικού εν τούτοις, θα βοηθούσε την ταινία να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερο πολιτικό και συναισθηματικό αντίκτυπο.