Γάμος αλά Ελληνικά 2(2016)

(My Big Fat Greek Wedding 2)  Πρώτη προβολή: 07-04-2016

Ο Γάμος α λα Ελληνικά 2, είναι η ίδια ταινία με την πρώτη, συν την ιδιαιτέρως ταλαντούχα νεαρά Έλενα Καμπούρη των Labor Day και Men, Women & Children και πιθανότατα θα παραμείνει εσαεί αναλλοίωτη γιατί, όπως το τάγκλαϊν, People Change – Greeks Don't.

Το σενάριο, προκειμένου να υπάρξει ο Γάμος Νο 2, έχει κάποια πρωτοτυπία, αλλά τα αστεία είναι τα ίδια, όπως και οι συντελεστές της ταινίας (εκτός της καινούργιας Έλενα Καμπούρις, που υποδύεται την κόρη), πράγμα που μετά δυσκολίας φέρνει γέλιο πλέον, εκτός κι αν δεν έχετε δει την πρώτη ταινία.

Όλες αυτές οι υποπλοκές συνθέτουν ένα σκηνικό που γέρνει περισσότερο προς τη feelgood διάθεση, με το χιούμορ να «εγκλωβίζεται» σε πιο σεξιστικά αστεία. Κοινώς, υπάρχει μια προδιάθεση για κάτι πιο ώριμο – και όχι μόνο κραυγαλέο. Αλλά δεν υπάρχει ο σκηνοθέτης που θα συντονίσει αυτό το όποιο «upgrade».

Η δεύτερη ταινία δεν έχει το ξάφνιασμα που είχε η πρώτη, αφού εδώ που τα λέμε έχει μια ιστορία βγαλμένη με το τσιγκέλι. Ισως να ήταν καλύτερη ταινία αν είχε εστιάσει στη σχέση της Τούλας με την κόρη της (Ελενα Καμπούρις) που έχει μεγαλώσει αρκετά, σε σημείο να νιώθει ότι η μαμά της την ντροπιάζει (και με το δίκιο της...).

Η Βαρντάλος, που είναι καλύτερη σεναριογράφος παρά ηθοποιός, είχε την ιδέα να θέσει σε κίνδυνο τον φαινομενικά ακλόνητο γάμο των γονιών της, λόγω μιας γραφειοκρατικής παρατυπίας, αλλά κουκουλώνει τη δυναμική της σχέσης της με την κληρονομιά που παραλαμβάνει και παραδίδει (και τα ερωτηματικά που προκύπτουν) σε μια χλιαρότατη κωμική απόπειρα που αναμασά ήδη κουρασμένα κλισέ, και, ειλικρινά, δεν έχει και τόση πλάκα.

Τα βλαχο-ελληνο-αμερικανικά αστεία επανέρχονται ξαναζεσταμένα και η όλη κατάσταση γίνεται ακόμα πιο κιτς, καθώς η παλαιότερη γενιά των Πορτοκάλος αναλαμβάνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Υπό άλλες συνθήκες το «Γάμος αλά ελληνικά 2» θα μπορούσε να θεωρηθεί κι ως ανθελληνική προπαγάνδα αλλά είναι τόσο αφελές που δεν χρειάζεται να το συζητήσουμε περισσότερο.

Αυτό το «μία από τα ίδια» δυστυχώς ήταν στο νου και των δημιουργών, οι οποίοι δεν δείχνουν καμία τάση να παρουσιάσουν κάτι αυτόνομα καλό, αλλά να ξαναζεστάνουν όσα τους έφεραν λεφτά στις τσέπες το 2002. Και ακόμα πιο δυστυχώς, προσθέστε ένα «και χειρότερα», αφού η Nia Vardalos μοιάζει σαν να έγραψε το σενάριο στο πόδι.

Η Τούλα Πορτοκάλος επιστρέφει. Μαζί και η οικογένειά της. Και όλα τα στο όνομα της κωμωδίας στερεότυπα που κάποτε έκαναν τη Νία Βαρντάλος διάσημη και πλούσια. Μόνο που κανείς πια δεν μπορεί να γελάσει...

Ένα βλαχοκιτσάτο βασανιστικό παραλήρημα αδέξιου συναισθηματισμού και άκυρου χιούμορ, με σχεδόν επαναλαμβανόμενες σκηνές από tο πρώτο φιλμ, χωρίς την παραμικρή φρέσκια ιδέα, ερμηνείες της πυρκαγιάς, σκηνοθετική αντίληψη ανύπαρκτη, όλα παραδομένα στην κακογουστιά και την προχειρότητα με την οποία έστησε τα πάντα η -ίσως πιο υπερεκτιμημένη ηθοποιός και σεναριογράφος στον πλανήτη Γη- Βαρντάλος...