Real Steel(2011)

Πρώτη προβολή: 01-12-2011

Μπορεί το κενό του φιλμ να μην αγγίζει αυτό του απόλυτου τίποτα των «Transformers», αλλά όταν σε μια ταινία με ανθρώπους, την παράσταση κλέβουν τα άμυαλα, μηχανικά ρομπότ, τότε μάλλον κάτι πάει πολύ καλά στο κομμάτι των ειδικών εφέ, μα πολύ στραβά σε αυτό της ουσίας...

Καλοστημένη παραγωγή, με εμφανή έλλειψη πρωτοτυπίας.

Σίγουρα θα διασκεδάσετε και εκτιμήσετε το καλό, πατροπαράδοτο -αν και λίγο αμερικανιά- ταινία με εφέ.

Είναι όμως μια απλώς τίμια προσπάθεια όπου θα πιάσεις τον εαυτό σου ανά στιγμές να συγκινείται, να γουστάρει, να τσιτώνεται με τις μάχες των ρομπότ και να εύχεσαι παρ'όλη την αναμενόμενη εξέλιξη να νικήσει όποιος πρέπει!

Ακόμα και με τους μελοδραματισμούς, ακόμα και με την κλασική σκηνοθεσία, ακόμα και με τους αχρείαστους χαρακτήρες, ακόμα και μέσα στο χαμό των χαζορομπότ, το Real Steel καταφέρνει να βρει αρκετές αληθινές στιγμές μέσα στην ιστορία του, στιγμές που ενδέχεται να σε κάνουν να δακρύσεις αν της το επιτρέψεις.

Η ταινία υπόσχεται fun και το προσφέρει με αρκετή feelgood αίσθηση. Βέβαια εκ του ασφαλούς καθώς όλες οι μονομαχίες γίνονται από ρομπότ τα οποία χειρίζονται άνθρωποι, όπως ακριβώς τα βιντεογκέιμ. Από τη οπτική αυτή το "no pain, no gain", χάνει την πραγματική του έννοια, προς όφελος της καθαρής αλλά ανώδυνης τελικά, διασκέδασης. Άλλωστε απευθύνεται κυρίως, σε ανήλικους και οικογένειες.

Η ταινία του Shawn Levy χρησιμοποιώντας ένα κράμα CGI και αληθινών, και μάλιστα κατασκευασμένων σε φυσικό μέγεθος, ρομπότ καταφέρνει να προσδώσει μια αληθοφάνεια στην ταινία, η οποία χωρίς ποτέ να παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά και χρησιμοποιώντας την επιστημονική φαντασία για να διηγηθεί μια ανθρώπινη ιστορία καταφέρνει να μας κάνει να συγχωρέσουμε την χρήση κοινότυπων διαλόγων και πάρα το προβλέψιμο τέτοιου είδους ταινιών, να την απολαύσουμε για αυτό που πραγματικά είναι... ένα γνήσιο υπερθέαμα και μια γεμάτη αδρεναλίνη ταινία δράσης.

Το πιο ενδιαφέρον σημείο αυτής της ταινίας που στην ουσία δεν είναι κάτι παραπάνω από ένα παραμυθάκι σύγκρουσης μετάλλων, είναι ότι η εκπαίδευση του ρομπότ γίνεται μέσα από τις ανθρώπινες κινήσεις πυγμαχίας και όχι μέσω κομπιούτερ.