Ο Ενεχυροδανειστής(1964)

(The Pawnbroker)  

Ο Λιούμετ εναλλάσσει άφοβα εξπρεσιονιστικές και νατουραλιστικές εικόνες, αντιπαραθέτει τη ναζιστική φρίκη με τη ρατσιστική πραγματικότητα των '60s, συνδέει το κοινωνικό στοιχείο με την τραυματισμένη ψυχολογία του ήρωα και κλείνει το μάτι σε μια χριστιανική αλληγορία, υπογράφοντας έτσι μία από τις ριζοσπαστικότερες ταινίες του μοντέρνου αμερικανικού σινεμά.

Ένα από τα πιο σκοτεινά φιλμ του Σίντνεϊ Λουμέτ, που σκιαγραφεί με σπάνιο για την εποχή ρεαλισμό και περίσσια τόλμη το πορτρέτο ενός μισάνθρωπου Εβραίου ενεχυροδανειστή στο Χάρλεμ, κατατρυγμένου από μνήμες των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης όπου εξοντώθηκε η οικογένειά του και εντελώς ανάλγητου στην παρακμή που συντελείται τώρα γύρω του.

Ένα πραγματικά ανατριχιαστικό (και αγχωτικό) ψυχογράφημα που δικαίως οδήγησε τον Στάιγκερ στις υποψηφιότητες των Όσκαρ.

Ο Λιούμετ, σε μία από τις έξοχες, αν και λιγότερο γνωστές στιγμές της καριέρας του, μιλά κυνικά για το πώς οι δύο αυτοί κόσμοι δικαίως δεν μπόρεσαν να ενωθούν ποτέ και μόνο με μια θυσία, μια μικρότερου βαθμού τραγωδία δηλαδή, μπορούν να πλησιάσουν ο ένας τον άλλον.