Στο Δρόμο Για Το Σχολείο(2013)

(Sur le chemin de l'école)  Πρώτη προβολή: 05-03-2015

Ένα καλοφτιαγμένο και τρυφερό ντοκιμαντέρ, ίσως μια ιδέα πιο «στρογγυλεμένο» απ' όσο θα έπρεπε.

Θέμα και πρωταγωνιστές έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον, οι επιλογές όμως του Πλισόν δεν έχουν ρίσκο και όλα καταλήγουν σ' ένα καλογυαλισμένο, υπολογισμένο με ακρίβεια μελό.

Η διαδρομή προς το σχολείο κινηματογραφείται σαν ένα συγκινητικό εθνογραφικό ντοκουμέντο και σαν ένα αισιόδοξο μήνυμα ζωής.

Στην πορεία τα panoramique στις afro / μαγκρεμπίνικες / αργεντίνικες vistas και στη λασπουριά της χώρας του Βισνού διδάσκουν φυσική ιχνογραφία, το αναγνωστικό στα κατά τόπους ήθη και έθιμα ξεφυλλίζεται χωρίς γκρίνια (από εμάς), και σκηνές, όπως του ανοιγμένου φραγκόσυκου για τη sista και του αφιλοκερδούς service στη διαλυμένη σαμπρέλα τού κουβαλητού (από τους συμμαθητές που «σκίζονται») αμαξιδίου στο προαύλιο, αδειάζουν τη δυτική σάκα σου: της φυγοπονίας, του bullying, της χλίδας των ιδιωτικών. Και στην επιστρέφουν γεμάτη: αλτρουισμό, ευθύνη, σωματικό μόχθο.

Ένα ντοκιμαντέρ που σε κερδίζει για την ευαισθησία του θέματος που διαπραγματεύεται και ειδικά εάν έχετε παιδιά που το πρωί δεν θέλουν να πάνε σχολείο επιβάλλεται να τα «αναγκάσετε» να δουν αυτήν την ταινία!

Όμορφο, συγκινητικό, αισιόδοξο!

Παρότι εμφανώς «σκηνοθετημένο» σε ορισμένες του σκηνές (ιδίως εκείνες στο Μαρόκο), το παράλληλων αφηγήσεων ντοκιμαντέρ του Γάλλου Πασκάλ Πλισόν σε αιφνιδιάζει με τις υπό περιγραφή συνθήκες του, σε εκπλήσσει με τους απίστευτα θαρραλέους του ήρωες, σε αφοπλίζει με την τρυφερότητα και την ανθρωπιά της.

Το «On the Way to School» αποτελεί μία ευχάριστη έκπληξη και την συνιστούμε ανεπιφύλακτα.

Ιδιαίτερα συγκινητικό, χωρίς στιγμή να γίνεται μελοδραματικό...

Τα λόγια περιττεύουν, η συγκίνηση δεδομένη. Μια ταινία ιδανική για προβολές σε σχολεία.