Σνόουντεν(2016)

(Snowden)  Πρώτη προβολή: 03-11-2016

Ο Όλιβερ Στόουν έχει ξεφύγει από την παγίδα του βιογραφικού ντοκιμαντέρ και έχει γυρίσει ένα θρίλερ που βλέπεται με ενδιαφέρον.

Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε με μια στιβαρή, ενδιαφέρουσα ταινία, καθότι το Snowden είναι σκεπτόμενο σινεμά ψυχαγωγίας αλλά παράλληλα έχει και τις στιγμές όπου θέλει να εκτιμήσει κανείς την σπουδαία πράξη του πρωταγωνιστή.

Ο Ολιβερ Στόουν σκιαγραφεί το πορτρέτο του Εντουαρντ Σνόουντεν. Χωρίς υστερία, χωρίς διδακτισμό, μ' ένα σέξι, κοσμοπολίτικο, όλο σασπένς θρίλερ.

Το αποτέλεσμα είναι ένα έντιμο, αλλά όχι τέλειο ή «άγιο» φιλμ.

Όσοι γνωρίζουν και θυμούνται τα γεγονότα, μάλλον θα βαρεθούν, γιατί η ταινία δεν λέει τίποτε παραπάνω από όσα ήδη γνωρίζαμε. Κατά μία έννοια είναι αναπαραγωγή των ειδήσεων με λίγο θρίλερ. Ενδεχομένως να χρειαζόταν να περάσει λίγο περισσότερος χρόνος για μια ταινία μυθοπλασίας γύρω από τον Σνόουντεν.

Η ταινία του Στόουν αποθεώνει τη δράση του ενός, εξυψώνοντάς τη στο μέγεθος της θυσίας. Ταυτόχρονα όμως, η εξωραϊστική ροπή του Αμερικανού σκηνοθέτη θολώνει κάπου τα νερά, αφού σκηνές όπως π.χ. αυτές με τις επιληπτικές κρίσεις του Σνόουντεν προσθέτουν ένα συναισθηματικό φορτίο που μοιάζει μάλλον περιττό, αφού δεν προσφέρει κάτι πέραν μιας αχρείαστης επισήμανσης της αυτονόητης πίεσης που του ασκείται ένεκα των συνθηκών.

Πρόκειται, λοιπόν, περισσότερο για ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ, που δεν έρχεται να προσθέσει τίποτα περισσότερο σε όσα ήδη γνωρίζαμε, αλλά στοχεύει περισσότερο να εγείρει ενδιαφέρον και να ευαισθητοποιήσει περισσότερο κόσμο, κυρίως μέσα στις ΗΠΑ, όπου η υπόθεση παρόλο που σόκαρε, μοιάζει μάλλον να έχει πλέον ξεχαστεί.

Με την τεχνική του κατάρτιση, τη βαθιά γνώση της αφήγησης και τις επιταχύνσεις στο ύφος, ο Στόουν στήνει έναν ταιριαστό κόσμο παράνοιας, ένα techno thriller που εξελίσσεται από τις αρχές του τρέχοντος αιώνα μέχρι τις μέρες μας, με τα πρόσφατα αμερικανικά γεγονότα ιδωμένα μέσα από τα συνωμοτικά γυαλιά του προεξάρχοντος αντικαθεστωτικού σκηνοθέτη του mainstream.

Το Snowden είναι η χαμένη ευκαιρία της χρονιάς.

Δυστυχώς, η ταινία έχει να διδάξει μονάχα όσους είναι τελείως ανυποψίαστοι πάνω σε όσα κρύβουν τα επίσημα δελτία ειδήσεων, και αναλώνεται τυπικά σε μια ιστορία ενός ανθρώπου που η ζωή του πέρα από αυτά ελάχιστα έχει να διδάξει.