Μπαμπάς(2015)

(Babai)  Πρώτη προβολή: 24-11-2016

Ανομοιογενές και αμφίθυμα μετέωρο στα δύο μέρη του, το Babai βρίσκει τις πιο δυνατές του στιγμές, όταν υπαινίσσεται κι όχι όταν φωνάζει, όπως στη σκηνή της μετάβασης του μικρού Νόρι στην Ιταλία, που θυμίζει λιτανεία, κι ενώ παρεκτρέπεται αρκετές φορές σε μελοδραματικές κι αψυχολόγητες κορώνες, επιτυγχάνει ωστόσο να αποδώσει τόσο την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της προπολεμικής Γιουγκοσλαβίας ως μία πολύφωνη κι εντροπική ωρολογιακή βόμβα, όσο και την σχεδόν μετά-αποκαλυπτική (στα μάτια του μικρού ήρωα) εικόνα μιας αφιλόξενης και άγριας Γερμανίας.

Ντοκιμαντερίστικη καταγραφή της ταραγμένης σχέσης πατέρα - γιου με φόντο ένα ζωντανό κοινωνικό πρόβλημα.

Το μεγάλο - και ασφαλώς κερδισμένο - στοίχημα για το «Babai» όμως αφορά στην επιλογή του Βαλ Μαλόκου, του πιτσιρικά που υποδύεται τον Νόρι, μέσα από τη ματιά του οποίου άλλωστε ξεδιπλώνεται η πλοκή. Κατά μεγάλο ποσοστό το όλο εγχείρημα οικοδομείται πάνω του, δίχως να καταφεύγει σε συγκινησιακές ευκολίες που τόσο το γλυκό παρουσιαστικό του μικρού όσο και ο ίδιος ο ρόλος θα σήκωναν.

Καταγράφει λιτά και απέριττα τις καταστάσεις, επιτρέπει στην ιστορία να ξεδιπλωθεί χωρίς πιέσεις και αποσπά ρεαλιστικές ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς, από τους οποίους εύλογα ξεχωρίζει ο Βαλ Μαλόκου.