Captain Fantastic(2016)

Πρώτη προβολή: 24-11-2016

Πολύ καλή ταινία με έναν εκπληκτικό Βίγκο Μπόρτενσεν στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Συνολικά, η ταινία κατατάσσεται σε αυτές που «σηκώνουν συζήτηση», θίγοντας πολλά θέματα ταυτόχρονα (φιλοσοφικά, υπαρξιακά, πολιτικά, κοινωνικά, θρησκευτικά), χωρίς διδακτικό χαρακτήρα και με ευχάριστη -σχεδόν αστεία- διάθεση.

Η αναρχική φύση μιας οικογένειας έρχεται αντιμέτωπη με την σκληρή και σαγηνευτική καπιταλιστική πραγματικότητα, με τον σκηνοθέτη Ματ Ρος να κρατά αποτελεσματικά ελεγχόμενο το συναίσθημα και τον Βίγκο Μόρτενσεν να υποδύεται σπαρακτικά τον πάτερα που κατά πάσα πιθανότητα οι περισσότεροι από εμάς θα ήθελαν να έχουν.

Βιτριολικό, αν και ψύχραιμο σχόλιο για το ισοπεδωτικό lifestyle που διασχίζουμε χωρίς επιστροφή.

Δεν αναγκάζει ούτε υποχρεώνει κανέναν να επιλέξει μανιχαϊστικά έναν δρόμο και ακριβώς γι' αυτό ο Κάπταιν Φανταστικός τιμά το όνομά του και γνέφει σε όλες τις κατηγορίες ανθρώπων.

Ο σκηνοθέτης δεν παίρνει θέση, δείχνει τα καλά και τα κακά του διαφορετικού και αφήνει στους θεατές να αποφασίσουν. Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός – μπορούμε όμως να τον αντέξουμε ή είμαστε τόσο καλά βολεμένοι στις αλυσίδες και τις συμβάσεις μας; Κι αν ο άλλος κόσμος καταντήσει αυτός ο κόσμος; Τουλάχιστον τώρα μπορούμε να ονειρευόμαστε το διαφορετικό, σωστά;

Χιούμορ και συναίσθημα ισορροπούν σχεδόν σε όλη τη διάρκεια μιας σπιρτόζας σάτιρας πάνω στη συντηρητική αλλά και την προοδευτική Αμερική, τις οικογενειακές αξίες και την αφοσίωση στα προσωπικά πιστεύω.

Πρωτότυπο, ασυνήθιστο road movie που προσπαθεί να παραμείνει αποστασιοποιημένο απέναντι στο θέμα του παρότι σαφώς παρακολουθεί με συμπάθεια την προσπάθεια του αφοσιωμένου πατέρα δίνοντας στον Βίγκο Μόρτενσεν την ευκαιρία να υποδυθεί έναν ακόμη χυμώδη, ενδιαφέροντα κινηματογραφικό ήρωα δίπλα σε ένα τσούρμο παιδιών που κλέβουν την καρδιά μας.

Ο – από ηθοποιός, σκηνοθέτης – Ματ Ρος υπογράφει το σενάριο και τη σκηνοθεσία του «Captain Fantastic», του indie hit της χρονιάς που μπορεί να μην είναι και τόσο φανταστικό όσο υπονοεί ο τίτλος του, αποτελεί παρόλα αυτά μια ακόμη τίμια προσθήκη στην ετερόκλητη υποκριτική γκάμα του Βίγκο Μόρτενσεν, υποβοηθούμενη εν προκειμένω από μισή ντουζίνα όμορφες ερμηνείες, που με περισσή ευκολία και χάρη παραδίδει η πρωταγωνιστική πιτσιρικαρία.

H δραμεντί του Ματ Ρος ποζάρει ως ένα τρυφερό ευαγγέλιο ενός νέου τρόπου ζωής, αλλά δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα απόλυτα απλοϊκό, εξυπνακίστικό φιλμ που δεν μπορεί παρά να σε ενοχλήσει.