Η Αρχαιολόγος(2015)

Πρώτη προβολή: 19-03-2015

Αυτό που είναι το πιο συγκινητικό στην «Αρχαιολόγο», ακόμη πιο συγκινητικό κι από το θέαμα του πλήθους των ευρημάτων που σε λίγο θα βυθιστούν στο νερό, είναι ο τρόπος με τον οποίο ακόμη και οι πιο απλοί εργάτες της ανασκαφής βιώνουν αυτά τα άψυχα αντικείμενα σαν κάτι ζωντανό και συναισθηματικά φορτισμένο.

Ο Κίμων Τσακίρης φτιάχνει ένα ντοκιμαντέρ γεμάτο αγάπη για τη μνήμη, με μία ενδιαφέρουσα κεντρική ηρωίδα και ιδιαίτερη σκηνοθετική ματιά.

Η «Αρχαιολόγος» μπορεί να έχει ένα χαρακτήρα επικαιρότητας, πολιτικού, αρχαιολογικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος, είναι όμως, περισσότερο, ένα ντοκιμαντέρ ανθρωποκεντρικό, που παρακολουθεί μια ηρωίδα που, παρότι πιστεύει ότι απλώς κάνει όσα οφείλει, στην πραγματικότητα ξεχωρίζει μακράν από τη νόρμα, μόνο και μόνο χάρη στις έντιμες προθέσεις της. Και, όπως το θέλει η ζωή, καμιά πλευρά δε ζει στο άσπρο και το μαύρο, κανείς δεν είναι μόνο εχθρός ή φίλος.

Τεχνολογική πρόοδος και περιβάλλον αντιπαρατίθενται, λοιπόν, γύρω από μια εγκαταλελειμμένη­ στην τύχη της ελληνική πραγματικότητα και μια «παλιομοδίτισσα­» αγωνίστρια, που προσπαθεί να σκεφτεί πέρα από τα εφήμερα, τη στιγμή που η κάμερα του Τσακίρη­ αποτυπώνει την κοινωνική αμηχανία μπροστά στο χθες και το αύριο, την ανύπαρκτη εθνική πολιτιστική πολιτική και την ανθρώπινη αίσθηση της ευθύνης, η οποία στα καθ' ημάς παραμένει αυστηρά προσωπική υπόθεση.

Με εξαίρεση ένα πρώιμο κομμάτι σαν εταιρικό promo της εκεί περιφέρειας, η φωτογραφία του Γιάννη Δρακουλαράκου και το post καθίστανται πολύτιμη προθήκη, ενώ η καταρτισμένη εντυπωσιακά μεταξύ Ιντιάνα Τζόουνς και Dexter Γεωργία Καραμήτρου-Μεντεσίδη (προσέξτε πόσα πράγματα διαβάζει ακαριαία η γυναίκα από τους σκελετούς στη στάση «κουταλάκια») παλεύει για έστω κι ένα ακόμα κτέρισμα, που αποσπασμένο από το σώμα της γης θα μεταφερθεί στις... αποθήκες, προ του πνιγμού των χωμάτων που δεν ήταν αλλά έκανε σπίτι της.

Μια ενδιαφέρουσα σκηνοθετικά και διεισδυτική ματιά στην αρχαιολογία, αλλά και σε μία συγκεκριμένη αρχαιολόγο που δίνει μάχη με τον χρόνο προσπαθώντας να διασώσει... τον χρόνο.

Καλογυρισμένο, ενδιαφέρον και ενημερωτικό το ντοκιμαντέρ του Κίμωνα Τσακίρη, σκιαγραφεί με λιτότητα το πορτραίτο της αρχαιολόγου που έχει αφιερώσει τον εαυτό της σ' αυτό που κάνει, με υπομονή και επιμονή και ενίοτε κάνοντας υπερβάσεις προκειμένου να διασώσει -όσο μπορεί από την πλευρά της- την ιστορική μας κληρονομιά.

Με ένα καθαρά λυτρωτικό φινάλε, η «Αρχαιολόγος» μοιάζει να είναι μια ταινία μυθοπλασίας, που αναγκάστηκε να γίνει ντοκιμαντέρ για να δικαιολογήσει την υφή της ευκολότερα. Μοναδικές αντιφάσεις της προσπάθειας, οι μερικώς επιτηδευμένες «ερμηνείες» των προσώπων που συμμετέχουν στην κινηματογράφηση της αφήγησης.

Με ένα καθαρά λυτρωτικό φινάλε, η «Αρχαιολόγος» μοιάζει να δανείζεται στοιχεία από τις φόρμες της μυθοπλασίας για να τεκμηριώσει τη θέση της και καταλήγει σαν ένα σπάνιο δείγμα ντοκιμαντέρ που με την συναίνεσή του θεατή, παίρνει θέση και μιλά εξ' ονόματός του.