Assassin's Creed(2016)

Πρώτη προβολή: 05-01-2017

Μια αναζήτηση που έχει το ενδιαφέρον της και ως θέμα και ως θέαμα, έστω κι αν στηρίζεται σε μια διάτρητη, γεμάτη αυθαιρεσίες πλοκή, σε τούτη τη σκοτεινή κινηματογραφική διασκευή του δημοφιλούς βιντεογκέιμ από τον Αυστραλό Τζάστιν Κερζέλ.

Το «Assassin's Creed» δεν είναι σίγουρα το φιλί που περίμενε το Χόλιγουντ, αλλά και οι φανς, για να σπάσει η κατάρα των κακών video game μεταφορών στην μεγάλη οθόνη. Σίγουρα έχει το στιλ και κρατάει (αν και μετά βίας κάποιες στίγμες) το πνεύμα των παιχνιδιών ζωντανό, αλλά μέχρι κάποιος να καταφέρει να αποκωδικοποιήσει σωστά το πως να μεταφέρει το σενάριο από το ένα μέσο στο άλλο, τότε θα έχουμε την μια αποτυχία, και απογοήτευση, πίσω από την άλλη.

Όσοι έχουν ξημεροβραδιαστεί μπροστά στην οθόνη τους παίζοντας «Assassin's Creed», μάλλον θα βρουν ενδιαφέρουσα την κινηματογραφική εκδοχή του, παρά το γεγονός ότι αλλάζει το «ιστορικό πλαίσιο» που κινείται το βιντεοπαιχνίδι, από τις Σταυροφορίες στον καιρό της Ισπανικής Ιεράς Εξέτασης.

Έχοντας συνεργαστεί ξανά με Μάικλ Φασμπέντερ και Μαριόν Κοτιγιάρ, ο σκηνοθέτης Τζάστιν Κουρζέλ χτίζει μια περιπέτεια με εντυπωσιακά εφέ, που δεν καταφέρνει όμως να συνεπάρει τον θεατή, καθώς συχνά τον «πετά» έξω από τη δράση με τα μπρος - πίσω στον χρόνο. Πιο εντυπωσιακές οι στιγμές όπου ο Αγκιλάρ αναλαμβάνει δράση, ενδιαφέρουσες ιδέες, αλλά αμήχανη η προσέγγιση.

Χτισμένη στη λογική του franchise, η μεταφορά του ευπώλητου βιντεοπαιχνιδιού δεν είναι παρά μια σειρά από θεαματικώς άνισα set pieces, τα οποία δυσκολεύονται να αποκτήσουν συνοχή και νόημα.

Πίσω από όλα αυτά ένα βίντεο γκέιμ ονόματι «Assassin's creed», όπως εξάλλου και ο τίτλος της χαοτικής ταινίας του Τζάστιν Κερζέλ που εν τέλει απευθύνεται αποκλειστικώς στους χρήστες του.

Μια συμπαθητική ταινία δράσης, η οποία αποδόθηκε με περισσότερο στόμφο και λιγότερο περιεχόμενο από αυτό που της άξιζε.