John Wick: Κεφάλαιο 2(2017)

(John Wick: Chapter 2)  Πρώτη προβολή: 16-02-2017

Χορταστικό και στιλιζαρισμένο, το John Wick: Κεφάλαιο 2 χωρίς να κάνει τίποτα καινούριο φέρνει έναν άλλο αέρα στο σινεμά δράσης. Θεαματικό και σκληρό (υπάρχουν στιγμές που τα χτυπήματα και οι πτώσεις των πρωταγωνιστών θα πονέσουν κι εμάς), όταν ξεκινά τη δράση, τη φτάνει στα όρια και σου δίνει σχεδόν όλα όσα μπορεί να σου δώσει ένα φιλμ του είδους.

Η δράση άψογη, για τους φανατικούς των ταινιών δράσης (όπως εγώ) απλά μπαίνεις στον επίγειο παράδεισο. Με budget μόλις 40 εκατ. δολάρια, χωρίς υπερβολές, δεν χρειάστηκε να δούμε εκρήξεις, ελικόπτερα να πέφτουν και ελεύθερες πτώσεις για να εντυπωσιαστούμε, αλλά έξυπνες και ωραίες σκηνές.

Όλα τα στοιχεία του πρώτου φιλμ υπάρχουν κι εδώ, με μια προσπάθεια για κάτι πιο ολοκληρωμένο από πλευράς σεναρίου, πάντα όμως στο πλαίσιο του είδους που υπηρετείται. Μην περιμένετε χαρακτήρες με βάθος, κεντημένο σενάριο και άλλα τέτοια «κουλτουριάρικα», πάντως. Στο τέλος, αυτό που μετρά είναι τα πιστόλια – και μόνον αυτά.

Ένα τίμιο, απενοχοποιημένο, σωστά συνταγμένο και αδιαμφισβήτητα σπασμωδικό θέαμα που σίγουρα ξεχωρίζει από τον action μέσο όρο.

Δεν θα απογοητεύσει τους θαυμαστές της περιπέτειας ή του Κιάνου Ριβς, αν και δεν είναι ότι έχει να προσφέρει κάτι πραγματικά καινούριο.

Αφού έγινε καλτ, ο Τζον Γουίκ επιστρέφει χαρίζοντας ακόμη μερικές στιγμές στιλ, βίας και (εντάξει, σώνει) αναπάντεχου δεύτερου - μετά το «Matrix» - franchise για τον Κιάνου Ριβς!

Η παραγωγή ακολουθεί τα βήματα του επίσης αναπάντεχα πετυχημένου Taken του πιο στιβαρού Λίαμ Νίσον, με το δεύτερο κατά χρονολογική σειρά φιλμ να παίρνει τη φόρα από το πρώτο και να μοιάζει πολύ πιο φιλόδοξο και ακριβότερο, μια που στοίχισε τα διπλάσια χρήματα.

Συνεπώς, επαναλαμβανόμενα το δεύτερο μέρος, από τα πάμπολλα που υποσχέθηκε το στούντιο, των περιπετειών του φτωχού και μόνου καουμπόι - άνετα κάτι τέτοιο θα γυριζόταν κάποτε γουέστερν, όχι σπουδαίου λέβελ είναι η πραγματικότητα - βασίζεται κατά κύριο λόγο στις ιδιαίτερες αρτίστικες επιλογές της καλλιτεχνικής διεύθυνσης για να στολίσει τον περίγυρο του Γουίκ, που και πάλι υπολείπονται συγκριτικά με τις ανώτερες ασιάτικες.

Πάρτε το σκηνή με σκηνή, μην ανεβάσετε απαιτήσεις, και αν είστε φίλοι του σαματά θα μείνετε δικαίως καρφωμένοι ως το φινάλε.

Μαφιόζοι και λοιπός υπόκοσμος δεν αφήνουν τον Ουίκ ν' αγιάσει και να αποσυρθεί, το σενάριο εντελώς γκάου, ο Κιάνου αφασικός, το πιστολίδι ατέρμονο, η διάρκεια απάλευτη –είναι, όμως, όμορφα γυρισμένο.