Life(2017)

Πρώτη προβολή: 20-04-2017

Αν και το Life θέτει ως στόχο περισσότερο το στοιχείο του τρόμου και λιγότερο τις επιδιώξεις ενός sci-fi, οι φαν του είδους θα αναγνωρίσουν μια αξιοπρεπή προσπάθεια να καλύψει βασικές απορίες περί εξωγήινης ζωής. Εκείνο που δεν θα συγχωρήσουν όμως είναι το πόσο γρήγορα προσπερνάει τα στοιχεία του είδους και τους προβληματισμούς που προκύπτουν (π.χ. ο ενθουσιασμός των γήινων για τον εξωγήινο απλά και μόνο γιατί υπάρχει), για να καταλήξει σε ένα συνεχές ξεπάστρεμα των αστροναυτών. Βέβαια, το τέλος ελαφρά αποζημιώνει και προσφέρει χαιρέκακα χαμόγελα.

Η ιστορία δεν είναι τρομερά πρωτότυπη, αλλά είναι καλοεκτελεσμένη και σε κρατάει συνεχώς σε αγωνία στο κλειστοφοβικό του περιβάλλον, με το τέλος να είναι κάθε άλλο παρά προβλέψιμο, παρότι οι φαν του είδους δεν θα πέσουν από τα σύννεφα.

Ειλικρινές ως προς τις προθέσεις του και απόκοσμα ανατριχιαστικό, σίγουρα το «Life» δεν κάνει τομή στο είδος, δημιουργεί όμως μια καθηλωτική ατμόσφαιρα σε μια ιστορία που εκπλήσσει με το αναπάντεχο τέλος της.

Με ένα εντελώς απρόβλεπτο τέλος που θυμίζει πολύ καλό επεισόδιο της αξέχαστης σειράς «Επόμενος Σταθμός: Η Ζώνη του Λυκόφωτος», το «Life» είναι μια άκρως απαισιόδοξη ματιά πάνω στους κινδύνους που κρύβονται πίσω από την ανάγκη του ανθρώπου να σπάσει το μυστήριο του «αγνώστου» και να ανακαλύψει πράγματα που πολύ απλά δεν μπορεί να διαχειριστεί.

Μνήμες από «Alien» σε μια από τις πιο τρομακτικές και εξόχως ανατριχιαστικές αντιγραφές της ταινίας-τοτέμ του διαστημικού τρόμου!

Μια σχετική αγωνία, μια σχετική έμπνευση στα εφέ, ένα άκρως φωτογενές καστ, σε μια ταινία με τόσο σχηματικό και τετριμμένο σενάριο, χωρίς χαρακτήρες και χωρίς κεντρική ιδέα, που γρήγορα χάνεται στη μαύρη τρύπα της μνήμης.

Παρά τις κοινοτοπίες και τις αδυναμίες της, αυτή η ταινία είναι φτιαγμένη για τη μεγάλη οθόνη και το σκοτάδι της κινηματογραφικής αίθουσας. Κι εκεί προσφέρει ουκ ολίγη, βραχύβια έστω, διασκέδαση.

Η μάχη του πληρώματος διαστημικού σταθμού με τρομακτική εξωγήινη μορφή ζωής από τον Άρη, σε μια ταινία που έχει σασπένς, καλό καστ, ενδιαφέροντα εφέ, αλλά στάλα πρωτοτυπίας (ή χιούμορ).

Tο έργο του «Life» το έχουμε ξαναδεί και μάλλον πολύ καλύτερα γυρισμένο.

Με ένα φινάλε που ανοίγει πεδία, αντί για χάπι-εντ, ο Ντανιέλ Εσπινόζα πασχίζει να σώσει τα προσχήματα σε μια ακόμα αδιάφορη κόπια του κλασικού «Alien».