Η Εξαφάνιση Της Eleanor Rigby: Εκείνη(2013)

(The Disappearance Of Eleanor Rigby: Her)  Πρώτη προβολή: 09-04-2015

Παρόλη την μπεργκμανική ομφαλοσκόπηση και το βάθος που οι ιδέες και τα συναισθήματα φιλοδοξούν να αγγίξουν, το φιλμ μοιάζει σαν υπερβολικά καλογυαλισμένο δράμα φτιαγμένο από πλούσιους διανοούμενους για πλούσιους διανοούμενους.

Πολύ καλή η Τζέσικα Τσαστέιν, σε μία ταινία από την οποία περιμέναμε μεγαλύτερο συναίσθημα.

Αναμφίβολα, ο Μπένσον είχε μία τολμηρή ιδέα και τις καλύτερες προθέσεις σε αυτό το πρωτοποριακό σκηνοθετικό ντεμπούτο.Δυστυχώς όμως καταλήγει με ένα άρρυθμο, μουδιασμένο, ελλειπτικό δράμα που δεν καταφέρνει ποτέ να σε αγγίξει.

Κουβαλώντας το ίδιο κινηματογραφικό DNA, οι δύο ταινίες και η τρίτη συμπληρωματική βερσιόν διάρ­κειας 123 λεπτών, την οποία μοντάρισε ο σκηνοθέτης εκ των υστέρων, διαφέρουν κατά βάση μόνο στις διηγηματικές λεπτομέρειες, με «Εκείνη» να κερδίζει τις τελικές εντυπώσεις αφενός εστιάζοντας στον πλέον ενδιαφέροντα χαρακτήρα, αυτόν της Έλενορ, και αφετέρου διαθέτοντας μια πραγματικά σπουδαία Τζέσικα Τσαστέιν, εδώ σε μια ερμηνεία που «βγαίνει» επάνω και πηγαίνει βαθύτερα από τις σεναριακές προδιαγραφές της ηρωίδας.

Δίνεις τον πρώτο λόγο στους ηθοποιούς και αγαπάς τις ταινίες ensemble cast; Προτιμάς τα δράματα χαρακτήρων; Η «Eleanor Rigby» δεν πρόκειται να σε απογοητεύσει. Σκαλίζεις λίγο παραπάνω τον ρεαλισμό των διαλόγων; Εκεί ίσως να βρεις λόγους να την αγαπήσεις κάπως λιγότερο...

Υψηλές προσδοκίες, οι οποίες τελικά δεν καλύπτονται πλήρως από την ταινία. Πολύ καλές ερμηνείες από τους δύο πρωταγωνιστές, αλλά και πολύς χαμένος χρόνος...

Χωρίς συναισθηματικά εκβιαστικές σκηνές, απογυμνωμένη από υπερβολικούς ρομαντισμούς, και με μια ελλειπτική δραματοποίηση, η «Εξαφάνιση της Eleanor Rigby» αποτελεί έναν πρωτοποριακό τρόπο κινηματογραφικής αφήγησης μιας ιστορίας, και μια όμορφη ματιά πάνω στην απώλεια και την αγάπη, τη ζωή και τον θάνατο.

Η σταθερά εξαιρετική Τσαστέιν μοιάζει εδώ μονοδιάστατη ερμηνευτικά, η χημεία ανάμεσα στο πρωταγωνιστικό ζεύγος δεν επιτυγχάνεται λεπτό και απομένει μόνο σε βετεράνους ηθοποιούς όπως ο Γουίλιαμ Χαρτ και ο Κιάραν Χιντς να ληστέψουν με ευκολία τις σκηνές στις οποίες εμφανίζονται, αφήνοντας το μεγαλύτερο σε ηλικία κοινό να νοσταλγεί τις μακρινές εποχές που το ενήλικο δραματικό σινεμά εισχωρούσε βαθύτερα από τα προφανή ή από ενδιαφέροντα εγχειρήματα που παραμένουν ανολοκλήρωτα.

Γνωρίζοντας εκ των προτέρων την ιδιαιτερότητα της ταινίας, κατά πόσο θα πρόσθετε σε φλυαρία ή θα διευκρίνιζε σε λεπτομέρεια η ανάλυση της σχέσης σε μια ταινία που πραγματεύεται με φινέτσα, αλλά όχι αιχμή, τα στάδια του έρωτα και του χωρισμού.

Μια ταινία σε δύο μέρη: Αν δείτε μόνη της την δική της οπτική, είναι ένα όμορφο love story που θα μετατραπεί σε εξαιρετικό πολυδιάστατο πείραμα για τις ανθρώπινες σχέσεις αν κάνετε υπομονή και δείτε και τα δύο μέρη το ένα μετά το άλλο. Έχετε υπομονή, θα αποζημιωθείτε.