Η Ενοχή Των Αθώων(2016)

(Les Innocentes)  Πρώτη προβολή: 11-05-2017

Εχουμε πάντα ανάγκη από ιστορίες στις οποίες το φως νικάει το σκοτάδι και οι «Ενοχή των Αθώων» είναι μία από αυτές.

Η Αν Φοντέν (Coco Before Channel) σκηνοθετεί μια συναρπαστική ιστορία και αποσπά πολύ καλές ερμηνείες από τη Λου ντε Λάαγκε και την Αγκάτα Κουλέσα.

Για τους λάτρεις του ευρύτερου είδους του ιστορικού δράματος και των άγνωστων μικρών δραμάτων της παγκόσμιας Ιστορίας, είναι μια σοβαρή και αξιοπρεπέστατη επιλογή, έστω κι αν γίνεται μακρόσυρτη σε σημεία (ειδικά για τέτοιου μικρού βεληνεκούς έργο).

Ατμοσφαιρική, στιλιζαρισμένη και στιβαρά ερμηνευμένη αναπαράσταση αληθινών γεγονότων, τα οποία εγείρουν μια σειρά από σκληρά ηθικά ερωτήματα που στο τέλος απαντιούνται με έναν εύκολο, συγκαταβατικό τρόπο.

Μια αντικειμενική ταινία που ποτέ δεν καταδικάζει παρά αφήνει τον θεατή να βγάλει τα συμπεράσματά του, να πάρει τη θέση που βρίσκει σωστή. Θα μπορούσε βέβαια να είναι λίγο πιο «σφιχτή» καθότι παράπλευρα θέματα όπως το περιστασιακό φλερτ της γιατρού με έναν γαλλοεβραίο ανώτερό της (Βενσάν Μακέιν) δεν προσθέτουν στην εξέλιξη της δραματουργίας παρά γεμίζουν τον χρόνο που θα μπορούσε να λείπει.

Ταυτίζοντας έμμεσα την ευρύτερη έννοια της απελευθέρωσης με την πεποίθηση πως τα τραύματα είναι ποικίλα, βαθιά και σε πολλές περιπτώσεις αξεπέραστα, η Φοντέν πετυχαίνει να στήσει εικαστικά ένα σύννεφο μελαγχολίας και ζόφου, αλλά, σε μια κόντρα προφανή και προβλέψιμη, αδυνατεί να ξεπεράσει μια επαναλαμβανόμενη αίσθηση τιμωρίας και λύτρωσης, τοποθετώντας στο επίκεντρο την ηθική μονομαχία μιας πανέμορφης «αγίας» (η ηρωίδα/νοσοκόμα που αποδεικνύεται πιο χριστιανή από τους υπόλοιπους, και μάλιστα με κομμουνιστικό υπόβαθρο και Εβραίο συμπαραστάτη) με μια κακιοτάτη Ηγουμένη, που εφαρμόζει την πολιτική της οργανωμένης θρησκείας με τη δολιότητα ενός θηλυκού Ρασπούτιν.