Τα Κορίτσια(2014)

(Bande De Filles)  Πρώτη προβολή: 16-04-2015

Γεμάτη νεανική ενέργεια και ρεαλισμό για τα προβλήματα τόσο στη σύγχρονη Γαλλία, όσο και στον σύγχρονο κόσμο, η Σελίν Σιαμά επιλέγει να ρίξει μια ματιά στην πραγματικότητα των νέων, επιλέγοντας νεαρές πρωταγωνίστριες που δεν είχαν μέχρι πρότινος σχέση με το σινεμά.

Κι αυτό που κάνει το φιλμ της Σιαμά να ξεχωρίζει από τόσες άλλες ταινίες ενηλικίωσης, μοιάζει να είναι το πως κατορθώνει να αφηγείται την ιστορία της με όρους κινηματογραφικούς, να εμβαθύνει σε αυτή δίχως στιγμή να την κάνει να μοιάζει διδακτική, επιδεικτική, κατασκευασμένη. Το πως κατορθώνει να πει τόσα πολλά δηλώνοντας τόσα λίγα, μέσα από σκηνές που αποτελούν κομμάτια πραγματικά σπουδαίου σινεμά.

Όταν η ταινία προσπαθεί, όπως στο τελευταίο μέρος, να την αναλύσει, γίνεται φλύαρη και ανοικονόμητη, αντίθετα όταν αφήνεται στη σπινθηροβόλα ερμηνεία της χαρισματικής πρωτοεμφανιζόμενης Καριντζά Τουρέ (μία από τις τέσσερις υποψηφιότητες για Σεζάρ του φιλμ ) ή στις ημιαυτοσχεδιαστικές παρεΐστικες σκηνές των κοριτσιών –λ.χ. εκείνη του ξενοδοχείου υπό τους ήχους του «Diamonds»–, την αποτυπώνει με συγκινητική μεγαλοπρέπεια.

Σύγχρονο ευρωπαϊκό σινεμά, μοντέρνο χωρίς να είναι «δήθεν» και διαχρονικό χωρίς να «κραυγάζει» παλιομοδίτικο.

Ρεαλιστική και γεμάτη νεανική ενέργεια καταγραφή της εφηβείας τεσσάρων κοριτσιών σε ένα υποβαθμισμένο προάστιο του Παρισιού. Υπάρχουν στιγμές που ο θεατής θα αισθανθεί ότι η ταινία είναι απλά αυτό, αλλά έχει πολύ περισσότερα να πει από αδιάφορα αμερικάνικα teen movies.

Το γεγονός ότι οι πρωταγωνίστριες δεν είναι επαγγελματίες ηθοποιοί σε συνδυασμό με την κίνηση της κάμερας ανάμεσα στις παρέες χωρίς να παίρνει θέση, αλλά να παρατηρεί εκφράσεις, κινήσεις, ματιές, φλερτ και ακόμα και βίαιες καταστάσεις, προσδίδει μια αληθοφάνεια και ένα ντοκιμαντερίστικο στυλ στην ταινία, η οποία παρόλα ταύτα δεν διαθέτει κάποια «οικουμενικότητα», μιας και παρακολουθεί μια συγκεκριμένη ομάδα κοριτσιών σε μια συγκεκριμένη εργατική συνοικία των Παρισίων.

Τα πάντα είναι ξεκάθαρα, ο θυμός, η χαρά, η φιλία, η αυτοπεποίθηση. Μέσα από την απλοϊκότητα των καταστάσεων, εξάλλου, αποτυπώνεται η πραγματικότητα, γι' αυτό και ουσιαστικά η Σιαμά καταγράφει, δεν επεμβαίνει.

Περιφέροντας μια εξαίσια πρωταγωνιστική ερμηνεία από την πρωτοεμφανιζόμενη Καριτζά Τουρέ, τα «Κορίτσια» χαρίζουν μια αξέχαστη σκηνή ουτοπίας υπό τους ήχους του «Diamonds» του Rihanna και αμέσως μετά προχωρούν να αποδομήσουν με τρόπο ώριμο και συμπονετικό κάθε ρομαντικό ιδεώδες που θέλει τον δρόμο προς την ελευθερία και την αυτογνωσία να είναι στρωμένος με ρόδα.

Περισσότερο από ένα πορτρέτο μιας νέας κοπέλας με μηδενικές προοπτικές και καταπιεσμένη ανατροφή που ασπάζεται τη νομαδική ανομία ως ένδειξη χειραφέτησης έναντι ενός καταθλιπτικού ντετερμινισμού, η Σιαμά επιδιώκει μια απεικόνιση του σύγχρονου ιδιώματος του σεξισμού σε μια πατριαρχκή κοινωνία, μια ανταλλαγή υπεροχής και εξουσίας στους δρόμους, με μια ειλικρινή και λεπτομερή ματιά στη γυναικεία συμπεριφορά της εργατικής τάξης που είναι η άλλη όψη του νομίσματος του προλεταριακού ρεαλισμού των αδελφών Νταρντέν.

Το «Girlhood» όχι μόνο αξίζει την προσοχή σας, αλλά και τα 113 λεπτά του χρόνου σας. Μην ΤΟ σκέφτεστε, απλά απολαύστε την ταινία στο πλήρως ανακαινισμένο ΑΣΤΟΡ!