Η Ιστορία του Hedi(2016)

(Inhebbek Hedi)  Πρώτη προβολή: 14-09-2017

Χωρίς τη χρήση ενός «από μηχανής θεού», η ίδια η ταινία προσφέρεται να εξυπηρετήσει τη μίμηση της πραγματικότητας, κάνοντας μας να διαπιστώσουμε ότι μερικές φορές η ζωή είναι πιο περίπλοκη από ό,τι φαίνεται και δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από το δράμα μέσα στο οποίο ο καθένας μας καθρεφτίζεται.

Αυτό το μικρό, χαμηλόφωνο διαμάντι από την Τυνησία μας οδηγεί μέσα στις εσωτερικές αντιφάσεις και τις συγκρούσεις μιας κοινωνίας. Κοινωνικές αντιφάσεις και συγκρούσεις φορείς των οποίων είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι.

Χρυσή Αθηνά στις Νύχτες Πρεμιέρας και βραβείο αντρικής ερμηνείας στο Φεστιβάλ Βερολίνου για ένα γλυκόπικρο δράμα χαρακτήρων με σαφείς αναφορές στη σύγχρονη Τυνησία και παραγωγούς τους αδερφούς Νταρντέν.

Το φιλμ είναι αναμφίβολα προϊόν της εποχής του, όμως μπορεί να ιδωθεί εξίσου αποτελεσματικά σαν μια ιστορία προσωπικής σύγκρουσης ανάμεσα στο καθήκον και το πάθος, τα όνειρα και την πραγματικότητα.

Μια καλοστημένη, καλογραμμένη σπουδή σε πρόσωπα αναγνωρίσιμα, χαρακτηριστικά της χώρας του, σε μια εποχή στην οποία βρίσκεται στο σταυροδρόμι μεταξύ της βαθιάς Ανατολής και της δελεαστικής Δύσης, με την ερμηνεία του νεαρού... Μαστούρα (όχι όνομα και πράγμα, πάντως!) στο επίκεντρο να ανθίζει υπέροχα και σταδιακά, καθώς ο χαρακτήρας του Χέντι ανακαλύπτει τι εστί ζωή όταν βγαίνεις από τη «ζόμπι» ρουτίνα της τυφλής αποδοχής της μοίρας σου.

Ενδιαφέρουσα ηθογραφία και μελέτη της ψυχοσύνθεσης ενός νέου ανθρώπου που είδε την αραβική άνοιξη να έρχεται και να σβήνει άδοξα. Εξαιρετική η ερμηνεία του Μαζντ Μαστουρά στον ομώνυμο ρόλο, βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Βερολίνου.

Δράμα για τους νέους του Μαγκρέμπ, οι οποίοι ενίοτε βρίσκονται τόσο κοντά στα δικά μας ήθη και έθιμα. Άψογος ο ανέκφραστος πρωταγωνιστής στον φερώνυμο ρόλο του Χέντι.

Πολύ όμορφη, πολύ δυνατή ταινία, πραγματικά.

Μια αγχώδης ζωή, βυθισμένη μέσα στο ανικανοποίητο και στη διαρκή εκκρεμότητα, με το όραμά του κάπου αλλού, κάπου μακριά από εδώ, μια μακρινή σκιά στο μυαλό του κεντρικού ήρωα ο οποίος σκιαγραφείται με συνέπεια από τον Μπεν Ατια σε αυτό το ευπρόσωπο κινηματογραφικό ντεμπούτο του στη μεγάλου μήκους παραγωγή.

Το ταξίδι του ήρωα για μια δουλειά μοιάζει να καταλήγει σε επανάσταση καταγεγραμμένη ρεαλιστικά (υπό την επίβλεψη των Νταρντέν που λειτουργούν ως παραγωγοί), αλλά συχνά σκαλώνει σε επαναλήψεις, δικαιολογημένες από τη γοητεία του καινούργιου.