Annabelle: Creation(2017)

Πρώτη προβολή: 14-09-2017

Ετσι οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι το «Annabelle: Creation» είναι αναμφίβολα πιο ευρηματικό στους τρόπους που πετυχαίνει τα «μπου» του και κατορθώνει να χτίσει πετυχημένα μια ατμοσφαιρική απειλή και μια εικονογραφία γοτθικού τρόμου, από μια ιστορία κι έναν δαίμονα που μεταξύ μας δεν μπορείς να πάρεις και πολύ στα σοβαρά.

Η μανιέρα του Σάντμπεργκ είναι όμως ενοχλητική, λόγω της επιθετικής επιβολής των jump scares που έρχονται το ένα πίσω από το άλλο μετά από μακροσκελείς σιωπές, και αν αυτό θεωρείται από αρκετούς πταίσμα, η εξωφρενική αφηγηματική ροή, γεμάτη αφέλειες και τρύπες, υποβιβάζει το φιλμ σε ένα ανεξάντλητο σύνολο κλισέ.

Pret-a-porter σίκουελ μιας παγκόσμιας τρομο-επιτυχίας, το οποίο εκτελεί σκηνοθετικά πιο μερακλίδικα την ίδια απαράλλαχτη συνταγή.

Υπάρχουν στιγμές λειτουργικές, με φόβο και σασπένς, όμως η φόρμουλα του genre μοιάζει τόσο εξουθενωμένη από την επανάληψη που στο φινάλε σε κάνει να νιώθεις πραγματική ανακούφιση απλά και μόνο επειδή το έργο... τελείωσε.

Κατά πάσα πιθανότητα οι φίλοι της κινηματογραφικής δαιμονολογίας θα εκστασιαστούν από αυτή την «επιστροφή» στον μύθο της «Anabelle» (2014), της vintage κούκλας με τις τρομακτικές ιδιότητες ... Οι υπόλοιποι ας κάτσουν καλύτερα στα αβγά τους, μην πάθουν και τίποτε κατά τη διάρκεια της προβολής.

Οπου φύγει φύγει!