Τα Μυστικά της Τεχεράνης(2017)

(Tehran Taboo)  Πρώτη προβολή: 28-12-2017

Το Tehran Taboo έχει ρυθμό, αληθινούς χαρακτήρες και μια σκηνοθεσία που ξέρει τι να κάνει με το θέμα της. Το τέλος έχει μια αναγκαστική κορύφωση που ακουμπάει την υπερβολή και τον μελοδραματισμό.

Ακριβώς λόγω των περιορισμών που δεν προέρχονται μόνον από τους νόμους, μα και από τους ίδιους τους ανθρώπους και τις παραδόσεις τους, η παράνοια παραμονεύει και το εφιαλτικό αποτέλεσμα είναι αυτό που με θάρρος παρουσιάζει η ταινία.

...ένα εντυπωσιακό τεχνικό και καλλιτεχνικό επίτευγμα, ένα από τα πιο πρωτότυπα animation των τελευταίων χρόνων κι ένας μακρινός αλλά και τόσο κοντινός απόγονος του Persepolis, οι μέρες του οποίου έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

Στην πορεία το ίδιο το μέσο τραβάει την προσοχή από την ίδια την ιστορία, η οποία αν και τολμηρή, χωλαίνει δραματικά προς το τέλος. Σίγουρα όμως έχει ενδιαφέρον για την αποτύπωση της γυναικείας εμπειρίας στο Ιράν.

Η τολμηρή γραφή και το ισχυρό πολιτικό στίγμα αλληλοσυμπληρώνονται ιδανικά, η εικαστική μεγαλοπρέπεια ξεχωρίζει, ενώ υπάρχουν σκηνές που το δράμα δεν αφήνει κανένα περιθώριο αισιοδοξίας παρά την αποφασιστικότητα και το δυναμισμό των ηρώων.

Με τις σκηνές να μοιάζουν ζωγραφισμένες πάνω στο φιλμ, η ταινία κερδίζει μια απόσταση από τα δρώμενα, που της επιτρέπει να εξερευνά και ν' αποτυπώνει στιγμιότυπα που χωρίς αυτό το εύρημα θα ήταν υπερβολικά προκλητικά, πολύ λιγότερο εύπεπτα.

Ενήλικο animation (γυρισμένο με ηθοποιούς και «ζωγραφισμένο» κατόπιν σε υπολογιστή) με τολμηρή θεματική και ιδιαίτερα σκληρή κοινωνική κριτική, το οποίο δεν αποφεύγει τη γραφική κοινωνιολογική ματιά και τη μελοδραματική σεναριακή απλοποίηση.

Φαραντικοί κ.λπ., θα φτιαχτείτε (και με τις εκλεκτικές συγγένειες), αν και είναι σαν το «Ρέκβιεμ για Ένα Όνειρο» να μεταφέρεται λογοκριμένο ως telenovela σε μορφή feature toon. Κουλτουριάρηδες παραδοσιακοί στο περιεχόμενο και στην τεχνοτροπία θα πάθετε τα σοκ σας, οι μεν με την ελευθεριότητα οι δε με το μικιμάου μεταμόρφωσης, αλλά θα γουστάρετε με διαλείψεις ενδιαφέροντος. Οι γονείς δεν παίρνετε τα μικρά, έτσι; Πολύ ψυχεδελικό και ethnic, παρά την ουρμπανίλα, για τους μουλτιπλεξάδες.

Όσο τίμιες και αν μοιάζουν οι προθέσεις του «Tehran Taboo», αυτή η εξ αποστάσεως ματιά που δεν εμβαθύνει στις αιτίες της κυριαρχίας των παλιών παραδόσεων αφαιρεί πόντους από το φιλμ που φωνάζει για αλλαγές, χωρίς ουσιαστικά να προτείνει κάτι.

Πορνεία, αναχρονιστικοί νόμοι και προφήτες, κακοποίηση, θρησκοληψία και καταπίεση, ναρκωτικά, πλήξη, και η αιωνίως άθλια θέση της γυναίκας στην κοινωνία είναι μόνο μερικά από τα θέματα που θίγει ο Σουζαντέ. Ομολογουμένως, είναι κάπως υπερβολικά πολλά, ενώ δεν προσφέρεται και καμιά ικμάδα ελπίδας. Μολαταύτα, πρόκειται για υποσχόμενο και οπτικά πολύ ενδιαφέρον ντεμπούτο.