Mudbound: Δάκρυα στον Μισισιπή(2017)
(Mudbound) Πρώτη προβολή: 22-02-2018
Βαθμολόγιο
με βάση 22 κριτικές
με βάση 22 κριτικές
με βάση 1 χρήστη
Βαθμολόγησε
Είδος:Δράμα
Χώρα:ΗΠΑ
Σκηνοθέτης:Ντι Ρις
Πρωταγωνιστούν:Κέρι Μάλιγκαν, Τζέισον Κλαρκ, Τζέισον Μίτσελ, Γκάρετ Χέντλουντ
Διάρκεια:134
Αξιολόγηση Κριτικών
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-02-20
Η Ρις δεν περιορίζεται απλά στην ανάπτυξη των καταστάσεων και των χαρακτήρων, σε χώρους που η φωτογραφία της Ρέιτσελ Μόρισον τονίζει άλλοτε τη βρομιά, τη λάσπη και γενικά την αγριότητα της φύσης, και άλλοτε το λυρισμό τους, αλλά και εκμεταλλεύεται τη φωνή off, βάζοντας κάθε τόσο τους έξι βασικούς χαρακτήρες της να αφηγούνται, με ποιητικό συχνά οίστρο, τις σκέψεις τους.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2018-02-18
Κι αν ο βούρκος της οπισθοδρόμησης απειλεί και πάλι να πνίξει κάθε έννοια προόδου, η Ντι Ρις με ευαισθησία και δυναμισμό τολμά να επιμείνει στην αγάπη που καταφέρνει να επιβιώσει και να ανθίσει ακόμα και κάτω από τις πλέον αντίξοες συνθήκες. Σαν ένα λουλούδι μέσα στη λάσπη.
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-02-16
Εκεί που η Ρις χάνει την ισορροπία είναι στο σενάριο, το οποίο ευνοεί τον εμφανώς γυαλισμένο διάλογο και τη ροπή προς το μελόδραμα, καταλήγοντας σε κάποια κλισέ της πλοκής, όπως το ερωτικό τρίγωνο ανάμεσα στα δυο αδέρφια και τη γυναίκα του ενός. Κι αν ο δραματικός υπερτονισμός βαραίνει την υπόθεση, η υπέροχη τελευταία σκηνή έρχεται ευτυχώς να αναπληρώσει. Πολλά τα δάκρυα στο Μισισιπή.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-02-14
Προσιτός, κοινωνικός κινηματογράφος με επίκαιρο θέμα (δεν είναι τυχαίο που αυτή η ταινία γυρίστηκε σήμερα), δικαίως έφτασε μέχρι τα Οσκαρ διεκδικώντας βραβεία σε τέσσερις κατηγορίες, από τις οποίες η μία γράφει Ιστορία: η Ρέιτσελ Μόρισον είναι η πρώτη γυναίκα διευθύντρια φωτογραφίας που διεκδικεί Οσκαρ.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-02-12
Η Ντι Ρις αναπτύσσει χωρίς έκδηλες χειρονομίες τον ρατσισμό, προσπαθώντας να ακυρώσει τον ηρωισμό στα μάτια μιας κοινωνίας με βαθιές, ακλόνητες προκαταλήψεις.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2018-02-10
Η Ντι Ρις συνθέτει περίτεχνα τη μεταπολεμική αμερικανική ταυτότητα, σκοντάφτοντας όμως στο απλωμένο της σενάριο, που στερεί ένταση, στιβαρότητα και ρυθμό από την ταινία.
Ακης Καπράνος
2018-02-08
Πρόκειται για παραγωγή τηλεοπτικού καναλιού, φτιαγμένη μεν για τον κινηματογράφο, αλλά στημένη έτσι ώστε να λειτουργεί (επί της ουσίας) καλύτερα στη μικρή οθόνη. Υπέροχη όμως η Κάρεϊ Μάλιγκαν, όπως και ο Τζέισον Κλαρκ. Τα 'χουμε δει και καλύτερα όμως.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-02-06
Οι ερμηνείες στέκονται στο ύψος τους (κρατήστε το όνομα του Γκάρετ Χεντλαντ, αφού σε λίγο καιρό όλοι θα μιλούν για αυτόν), η σκιαγράφηση των χαρακτήρων είναι πειστική, φωτογραφία και μουσική συμβάλλουν δημιουργικά στη δυνατή απεικόνιση της εποχής, αλλά η πλοκή από ένα σημείο και ύστερα υποχωρεί σε μια προβλέψιμη ματιά πάνω στο φυλετικό ζήτημα και τον ανεπίδοτο έρωτα.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2018-02-04
Συναισθηματικά δυνατή ταινία με εξαιρετική φωτογραφία, από μια πολλά υποσχόμενη, ανερχόμενη σκηνοθέτιδα.
Λήδα Γαλανού
2018-02-02
Η ταινία δεν ξεπερνά το μελόδραμα και τα κλισέ του είδους, παρά την κοινωνικοπολιτική της επικαιρότητα και τις τέσσερις υποψηφιότητες για Οσκαρ, ανάμεσά τους για πρώτη φορά σε γυναίκα διευθύντρια φωτογραφίας σε μεγάλου μήκους ταινία, τη Ρέιτσελ Μόρισον.
Αξιολόγηση Χρηστών
Δεν βρέθηκαν αξιολογήσεις
Θα πρέπει να συνδεθείτε πρώτα. Σύνδεση