Περίληψη
Ένας βετεράνος πολέμου αναλαμβάνει να σώσει μια νεαρή αγνοούμενη κοπέλα από ένα δίκτυο διακίνησης λευκής σάρκας, αναζητώντας παράλληλα τη δική του λύτρωση μέσα σε μια δίνη βίας.
Δεν Ήσουν Ποτέ Εδώ(2017)
(You Were Never Really Here) Πρώτη προβολή: 22-03-2018
Βαθμολόγιο
με βάση 35 κριτικές
με βάση 35 κριτικές
με βάση 4 χρήστες
Βαθμολόγησε
Είδος:Θρίλερ
Χώρα:Ην. Βασίλειο, Γαλλία, ΗΠΑ
Σκηνοθέτης:Λιν Ράμσεϊ
Πρωταγωνιστούν:Χοακίν Φίνιξ,, Τζούντιθ Ρόμπερτς, Εκατερίνα Σαμσόνοφ, Αλεξ Μανέτ, Αλεσάντο Νιβόλα
Διάρκεια:90
Αξιολόγηση Κριτικών
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-03-20
Η Ράμσεϊ κατάφερε να δώσει μίαν ασυνήθιστη, εικαστικά συναρπαστική, μορφή στο κλειστοφοβικό, εφιαλτικό θρίλερ της, αποφεύγοντας, ταυτόχρονα, να καταγράψει απευθείας τις σκηνές ωμότητας (με τις οποίες είναι γεμάτη η ταινία), επιλέγοντας να παρουσιάζει το εξίσου φριχτό αποτέλεσμα με τα διάφορα, σκορπισμένα παντού, πτώματα, βουτηγμένα στο αίμα.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2018-03-18
Φοβερό σε δύναμη, σοκαριστικό, «η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική σου μελαγχολία» και ματωμένα χρήματα, αλλά λίγο γίνεται προς εντυπωσιασμό. Το happy end (κι όμως!) εντέλει το κερδίζουν οι δύο ήρωες. Σπουδαία ταινία, indeed. Και σε όσους δεν άρεσε, δεν ήταν πραγματικά εκεί όταν προβαλλόταν...
Χρήστος Μήτσης
2018-03-16
Ο σκορσεζικός «Ταξιτζής» πλανιέται πάνω από ένα βίαιο, άκρως στιλιζαρισμένο και «παραισθητικό» υπαρξιακό θρίλερ το οποίο απέσπασε τα βραβεία σεναρίου και αντρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Κανών.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-03-14
Ότι ήταν ο «Ταξιτζής» των Μάρτιν Σκορσέζ ε- Ρόμπερτ ντε Νίρο για την Αμερική της δεκαετίας του 1970 είναι το φιλμ της σκοτσέζας Λιν Ράμσεϊ για τη σημερινή εποχή. Με τη διαφορά πως ακόμη και το «αισιόδοξο» φινάλε δείχνει απέραντα μελαγχολικό και ειρωνικό.
Λουκάς Κατσίκας
2018-03-12
...ένα υπερβίαιο δραματικό θρίλερ το οποίο έχει ως σημαντικότερες αρετές του τη νευρώδη σκηνοθεσία και την ηλεκτρισμένη παρουσία του Χοακίν Φίνιξ.
Βαρβάρα Κοντονή
2018-03-10
Αν είσαι της νεόκοπης action σχολής του Λίαμ Νίσον, τότε αυτή η ταινία δεν είναι για εσένα. Αν πάλι αρέσκεσαι σε βραδυφλεγείς περιπέτειες με δραματικό υπόβαθρο και σκηνές τρομακτικής βίας τύπου «Drive», τότε εδώ θα συναντήσεις το στοιχείο σου. Στα bonus, έχεις τον πάντα (ή σχεδόν πάντα) καλό Φίνιξ, τη στυλιζαρισμένη σκηνοθεσία της Ράμσεϊ και ένα OST που θα σου «παγώσει» το αίμα σε όλα τα σωστά σημεία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-03-08
Η δράση παραμένει μίνιμαλ, το θέμα συγκεκριμένο (αντίθετα από την πολύπλοκη εξέλιξη του Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν) και το βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Καννών για τον Φίνιξ, απολύτως δίκαιο ‒ άλλη μια ηχηρή απουσία από τη φετινή πεντάδα των Όσκαρ.
Λήδα Γαλανού
2018-03-06
Αν η ξεκάθαρα ταλαντούχα Σκοτσέζα δημιουργός ορκίζεται στη φόρμα για να καταγγείλει το αμερικανικό όνειρο, καθώς αυτά τα έχουν πει πριν καλύτερα, ναι, ο Μάρτιν Σκορσέζε ή ο Αμπελ Φεράρα, ίσως αξίζει να διοχετεύσει την αξιοσημείωτη αισθητική έμπνευσή της σ' ένα πιο πηγαίο αντικείμενο.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-03-04
Η επιτυχία της ταινίας και πιο συγκεκριμένα του ιδίου του Φίνιξ είναι ότι ο εσωτερικός πόνος του ήρωα (του οποίου τα ψυχικά τραύματα των παιδικών χρόνων του δικαιολογούν την ιδιομορφία του χαρακτήρα του) δείχνει πολύ πιο έντονος από τον πόνο των θυμάτων του.
Μανώλης Κρανάκης
2018-03-02
Στη μεγάλη της επιστροφή, έξι χρόνια μετά το «Πρέπει να Μιλήσουμε για τον Κέβιν», η Λιν Ράμσεϊ παραδίδει ένα επιτηδευμένο νεο-γουέστερν πόλης που το γεγονός ότι θυμίζει τον «Ταξιτζή» είναι μαζί ιεροσυλία και ό,τι καλύτερο του έχει συμβεί.
Αξιολόγηση Χρηστών
Δεν βρέθηκαν αξιολογήσεις
Θα πρέπει να συνδεθείτε πρώτα. Σύνδεση