The Strangers: Ματωμένη Νύχτα(2018)

(The Strangers: Prey at Night)  Πρώτη προβολή: 29-03-2018

Γενικά είναι μια ταινία με πολύ γρήγορο ρυθμό, ασταμάτητη αγωνία και δράση και αποτελεί μια πολύ διασκεδαστική επιλογή για όσους αγαπούν τα slasher!

Ο συναισθηματικά παρορμητικός Johannes Roberts, αναμοχλεύει το Strangers του 2008, προσπαθεί ν' αποδώσει φόρο τιμής σε αγαπημένα κλασσικά φιλμ της εφηβείας του, όμως αν και διαθέτει τις ικανότητες, καταλήγει χωρίς λόγο, σε κάτι κοινότυπο, που δεν ανανεώνει το είδος.

Ευχάριστη έκπληξη για το πολύπαθο είδος του slasher, το καλογυρισμένο σίκουελ του «Κλείδωσες;» υπόσχεται να πλημμυρίσει τη μεγάλη οθόνη με άφθονο αίμα και πάμπολλες αναφορές στον Κάρπεντερ και στις αμερικανικές ταινίες τρόμου του '70 & του '80.

Όσο βλέπεις το ανθρωποκυνηγητό που συμβαίνει στη διάρκεια μιας βραδιάς, θέλεις να κρεμάσεις ένα παράσημο στους δημιουργούς της ταινίας που αφήνουν εντελώς στην άκρη τα jump scares, στοχεύοντας περισσότερο στο σοκ του ανυποψίαστου θύματος και την αληθοφάνεια, αλλά η ιδέα τους αυτή δεν επαρκεί για να δώσει ένα σφιχτοδεμένο αποτέλεσμα, καθώς από ένα σημείο κι έπειτα οι επιλογές θυτών και θυμάτων μοιάζουν παράλογες και περισσότερο βολικές για να συντηρείται απλώς η ταινία.

Δέκα χρόνια μετά, η συνέχεια του «Κλείδωσες;» δεν δίνει ικανοποιητικές απαντήσεις στο γιατί έπρεπε να γυριστεί - ακόμη και με την Κριστίνα Χέντρικς στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Την εποχή που το είδος θριαμβεύει με ταινίες όπως το Τρέξε, αυτό το παρωχημένο slasher φαντάζει εντελώς περιττό.

Δυστυχώς το σενάριο ξεμένει γρήγορα από φρέσκιες ιδέες, παρότι η αποκάλυψη της ταυτότητας των κακών και τα κίνητρα τους για την σφαγή που ακολουθεί διατηρούν υψηλά το ενδιαφέρον, με το φινάλε να αφήνει μια πικρή γεύση για την πραγματικά χαμένη ευκαιρία να φτιαχτεί ένα άξιο σίκουελ.

Σίκουελ του προ δεκαετίας «Κλείδωσες;», το οποίο επαναλαμβάνει μηχανιστικά όλα τα γραφικά τρομο-κλισέ του.

Μια άτυπη συνέχεια της ταινίας τρόμου The Strangers, του 2008, χωρίς αληθοφάνεια, φαντασία, φρεσκάδα, πρωτοτυπία ή έστω κάποιες διασκεδαστικές στιγμές.

Αναίτιο sequel σε ένα ούτως ή άλλως κάκιστο θρίλερ τρόμου, που ερχόμενο μάλιστα με απόσταση τόσων ετών από το original, πείθει με άνεση πως στερείται λόγου ύπαρξης.